Naar boven

Het nieuws van den dag voor Nederlandsch-Indië

11-08-1931

Zoomen en navigeren

Gevonden in deze krant

Geen zoekvraag opgegeven

Zoeken in deze krant

Bladeren door deze krant

/ 20

Details

Kop
Soort bericht
Krantentitel
Datum
Editie
Uitgever
Plaats van uitgave
PPN
Verschijningsperiode
  • 1900-1950
Periode gedigitaliseerd
  • 1900-1942
Verspreidingsgebied
Herkomst
  • KB C55
Nummer
  • 183
Jaargang
  • 36

Gebruiksvoorwaarden Kranten

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Film-critieken. „Huwen op Bevel."

Film-critieken. „Huwen op Bevel."

Eerste Indische sprekende film. Bü de vertooning van de eerste Indische sprekende film, „Huwen op bevel", welke in Cinema Palace vertoond wordt, doemden voor ons op de prettige beelden uit onze prille jeugd.

Niet dat het huwen op bevel ons die herinneringen schonk, want wy zyn destijds uit eigen vrijen wil getrouwd, zonder dwang en zonder noodzaak.

Maar wij zagen weer die knusse bioscopen uit onze vaderstad, waar de eerste producten van de opkomende filmkunst vertoond werden. We hoorden weer de heesche stem van den explicateur, die in het donker tevergeefs probeerde op zyn papiertje te kijken en dientengevolge by het verhaal op het doek vaak meters achter was.

Als speelde de piano nu na jaren weer diezelfde deunen, zoo hoorden wij het zangerige geluid van het tokkelen op de losgeraakte en valsche snaren, altyd diezelfde wijzen, of de film liefde of doodslag, hartstocht of onverschilligheid uitbeeldde.

De film-techniek stond toen nog in haar kinderschoenen, maar wy wisten daar niet van, omdat wy nooit anders gezien hadden dan die regenende films vol wild-west drama's en nobele schurken.

De film „Huwen op bevel" is ook een product van een zeer jeugdige film industrie. Gelyk de oude film by dien achterlijken explicateur, de inheemsche artisten ook vaak het gesproken woord meters voor. Wanneer de monden al lang gesloten zijn, klinken de woorden nog als een echo door de zaal, en op andere momenten hoort men plotseling spreken, wanneer geen der executanten zijn mond opent.

Dit kunnen wy vergeven, want de techniek van de sprekende film is nog vrij nieuw. Dat men echter groote fouten gemaakt heeft in de cinematografie, is minder te verontschuldigen. Elke amateur-fotograaf weet dat wit tegen wit een dood vlak maakt. ledereen die wel iets over filmtechniek gelezen heeft, kent de noodzaak van grimeeren, aangezien anders de gezichten in vol licht elke karakteristiek verliezen.

De noodzakelijke licht- en donker-contrasten zijn in „Huwen op bevel" genegeerd, waardoor de personen die in de zon loopen, witte schimmen tegen een witten achtergrond zyn.

Het verhaal is vrij vlug verteld. Een „intellectueels" Indonesiër is verliefd op een meisje, waarmede hy in de herdersuurtjes, volgens Amerikaansch recept, kroutjongliederen gaat zingen.

De ouders dwingen het meisje om met een hadji te trouwen en als het huwelijk voltrokken is, brengt een vriend van den Indonesiër het meisje by' haar minnaar terug, en het happy end is bereikt.

De bijkomstige zaken, zooals de dansen en de huwelijksplechtigheid, zijn te gerekt, waardoor het weinigje, dat de film aan spanning geeft, weggewerkt wordt.

Ook is het van den scenario-schrijver een zeer ongelukkige greep geweest het intellectueels van den Indonesiër aan te toonen door hem zwaar te laten vloeken. Wy hopen niet dat dit het bewijs voor Westersche beschaving moet verbeelden.

Het experiment, om Indische sprekende films te maken, verdient aanmoediging, maar het is te hopen dat de makers van de film duchtig rekening houden met de mislukkingen van deze film.

Het draaien aan een zwengel is bii het opnemen van films niet voldoende, men moet ook de film-techniek meester zijn.

Mogelijkheden biedt een Indische filmindustrie wèl, want de geheele natuur kan dienen als ensceneering, mits met de lichteffecten rekening wordt gehouden. Wij zagen destijds een cinematografisch prachtige film van Flores, maar deze werd ook opgenomen door den bekwamen Ufa-operateur Willy Rach, die de juiste momenten voor de opnamen wist te kiezen.

Maar alle begin is moeilijk, en ondervin ding leert.

Sluiten