Naar boven

De locomotief : Samarangsch handels- en advertentie-blad

11-10-1888

Zoomen en navigeren

Gevonden in deze krant

Geen zoekvraag opgegeven

Zoeken in deze krant

Bladeren door deze krant

/ 6

Details

Kop
Soort bericht
Krantentitel
Datum
Editie
Uitgever
Plaats van uitgave
PPN
Verschijningsperiode
  • 1863-1956
Periode gedigitaliseerd
  • 1863-1903 / 1947-1956
Verspreidingsgebied
Herkomst
  • KB C 76
Nummer
  • 239
Jaargang
  • 38

Gebruiksvoorwaarden Kranten

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De Wagner-feesten te Bayreuth. (Geschreven voor de Locomotief.) I Aankomst te Bayreuth. Beschrijving van het theater.

De Wagner-feesten te Bayreuth. (Geschreven voor de Locomotief.) I Aankomst te Bayreuth. Beschrijving van het theater.

Wanneer men te Bayreuth aankomt, ziet men, op eenigen afstand van het station, op een met vriendelijk groen begroeiden heuvel, een uit rooden baksteen en hout opgetrokken gebouw liggen, dat van zijn verheven standplaats de omgeving schijnt te beheerschen. Het is het »Bühnenfsstspielhaus," zooals zijn ontwerper, Richard Wagner, het noemde; het Wagnertheater, gelijk het volk van Bayreuth het gedoopt heeft. Uitwendig valt er weinig schoons aan op te merken, maar dank zij de bekoorlijke omgeving, maakt het op den reiziger, die naar Bayreuth getogen is, om Wagners muziek te leeren genieten, toch een aangenamen indruk. Een breede weg voert, langzaam glooiend, van het station naar het feestgebouw. De uitvoeringen vangen des middags om vier uur aan en tegen half vier begint de menschenmassa zich in beweging te stellen. Uit alle oorden der wereld zijn zij te zamen gestroomd, die dan den weg naar den tempel opgaan. Sommigen maken gebruik van de niet al te fraaie Buyreutsche huurwagens, doch verreweg de'meesten verkiezen den tocht te voet te maken over de breede trottoirs en in de schaduw van het aan weerszijden van den weg geplant geboomte. De helling van den weg noopt de wandelaars van zelf tot het nemen vau een langzamen pas en dat geeft aan de beweging van dian menschenstroom iets ernstigs, dat met den aard van het kunstgenot, dat te Bayreuth gezocht worde, en zeker ook met den gemoedstoestand van het rneerendeel der feestgenooten in overeenstemming is. Het schijnt een bedevaart naar een herboren Olympia ! Vóór het feestgebouw is een ruim terras, waar bij gunstig weder alles zich vereenigt. Is het weder regenachtig of guur (hetgeen in dezen on vriendelij ken zomer helaas dikwijls het geval was) dan kan men een schuilplaats vinden in de groote restauraties, die ter linker- en ter rechterzijde van het terras zijn opgeslagen; reusachtige houten opstallen, niet ongelijk aan de tenten, die bij gelegenheid van studentenfeesten in ons vaderland plegen te verrijzen. Ongeveer tien minuten vóór den aanvang der uitvoering, wordt een signaal gegeven. Met tact en goeden smaak heeft men het gewone klokgelui of trompetgeschetter, vervangen door een kort motief, ontleend aan het werk, dat dien dag ten gehoore '/al worden gebracht en dat, onberispelijk zuiver, door een zestal bazuinen wordt aangegeven. Zoodra het signaal geklonken heeft, stroomt alles naar binnen. Op ieders toegangskaart staat het nummer van de voor hem bestemde plaats en tevens de deur, die hij moet ingaan om zijn plaats te bereiken, aangegeven. Er zijn in het geheel twaalf deuren, zes rechts en zes links, en daar in het theater voor ruim dertien honderd personen plaats is, gaan door iedere deur niet meer dan ruim honderd menschen vaar binnen.

De dames worden door middel van aanplakbiljetten in drie of vier talen beleefd verzocht, vóór zij de zaal binnengaan, haar hoeden af te zetten, een verzoek waaraan over het algemeen trouw gevolg wordt gegeven.

Het inwendige der zaal is wederom zeer eenvoudig. In hoofdzaak is het niet anders dan een sterk oploopend amphitheater, zoodat men, waar ook gezeten, gemakkelijk over de hoofden van hen, die meer naar voren geplaatst zijn, kan heen zien. Alleen aan de achterzijde der zaal, tegenover het tooneel dus, heeft men eenige loges. Het is de zoogenaamde vorstengalerij, bestemd voor gekroonde hoofden en voor de personen, die te Bayreuth haast met vorsten worden gelijk gesteld: de familieleden van Wagner, zijn vrouw, zijn dochters en zijn zoon. Doch buiten deze galerij zijn alle plaatsen gelijk in rang en prijs en dat is volkomen billijk, want de inrichting der zaal is zoo voortreffelijk, dat men overal even goed hoort en ziet. Het breede en diepe tooneel is van de zaal gescheiden door een paar eenvoudige, in breede, smaakvolle plooien nederhangende gordijnen, die wanneer het drama een aanvang neemt, op aesthetische wijze, naar weerszijden half opgenomen, half weggeschoven worden, zoodat men het tooneel voor zijn oogen breeder en breeder ziet worden, totdat het scherm geheel geopend is. De zaal is verder zoo gebouwd, dat het daglicht er niet in kan doordringen. Vóór den aanvang der uitvoering branden, hoog in de zaal, een veertigtal Ujiainpen, die voldoende zijn om een matig licht over het amphitheater te verspreiden, docli klokke vier worden deze lampen zoo laag mogelijk nedergedraaid, zoodat van hot licht niets dan een flauw blauw schijn: el overblijft en het gansche publiek in het duister zit. Op hetzelfde oogenblik weerklinken de eerste tonen van het onzichtbare orchest. Onzichtbaar, want een der grootste merkwaardigheden van dezen merkwaardiger schouwburg is, dat het orchest geplaatst is in een koepel onder den grond, tusschen het amphitheater en het tooneel. De koepel is naar de zijde van het tooneel open en daardoor is het den muziekdirecteur mogelijk, over zijn orchest heen, op het tooneel te zien, de geheele uitvoering te beheerschen en te bezielen en tegelijkertijd door niemand in de zaal te worden opgemerkt. C. Th. van Deventer.

Sluiten