Naar boven

De locomotief : Samarangsch handels- en advertentie-blad

18-03-1898

Zoomen en navigeren

Gevonden in deze krant

Geen zoekvraag opgegeven

Zoeken in deze krant

Bladeren door deze krant

/ 8

Details

Kop
Soort bericht
Krantentitel
Datum
Editie
Uitgever
Plaats van uitgave
PPN
Verschijningsperiode
  • 1863-1956
Periode gedigitaliseerd
  • 1863-1903 / 1947-1956
Verspreidingsgebied
Herkomst
  • KB C 76
Nummer
  • 63
Jaargang
  • 47

Gebruiksvoorwaarden Kranten

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Professor Quack over Jaurès. (*)

Professor Quack over Jaurès. (*)

Naar aanleiding van de mededeelingen van onzen medewerker Mr. C. Th. van Deventer over het proces-Zola, in ons nummer van heden, achten wij het niet ondienstig, aan te halen wat prof. Quack in zijn gezaghebbend werk »De Socialisten", op bldz. 1062 en volgende van het 4e deel, over den leider der socialistische partij in Frankrijk, die in het sensatiemakend proces zulk een belangrijke rol vervulde, schrijft: »De welsprekendheid van Jaurès is van hooge orde. Vroeger professor der filosofie heeft hij de logische methode der wetenschap zich goed eigen gemaakt. Hij doorliep de fase van een min of meer mystiek christelijk socialisme. Toen wendde hij zich tot i het collectivisme. Zóó treedt hij op in de Kamer. Hij is een altijd slagvaardig «debater". Zoo zijn er- echter meer onder de Fransche volksvertegenwoordigers. Maar bepaald eenig is de rhetorische degenzwaai van zijn meestal aanvallende verwering, het pathos zijner sonore voordracht, de soms verpletterende wending van zijnhooghartige verontwaardiging, het opstuiven van.zijn weloverdachteen schoon geformuleerde bedreigingen. Hij heeft in dit opzicht den voorsprong boven al zijn partijgenooten, en is, hoezeer de secte zijner partijgenooten hem soms vaagheid en 't droomerige van idealen verwijt, de ware evenknie van politieke tegenstanders van het gehalte van den graaf de Mun. Hij bewaart steeds in het debat een hoogen tooiï, zoo afstekend tegen het baloorige en ruige stemgeluid van velen

O Zie ons hoofdartikel van beden,

zijner bent, dié zich in de Kamer slechts kenmerken door het opzetten van een ver vaarlijke keel. Niet vergeten in Frankryk is zijn uitlating, in de zitting der Kamer van 17 Februari 1894, over de vaderlandsliefde der Fransche socialisten, die — zooals hij zei — wel in hun hart het symbool van het roode vaandel bewaren, maar hot denkbeeld van hot vaderland nimmer zullen aantasten, omdat dit denkbeeld niet gebonden is aan oeeonomische^e*' staatkundige formules. . Hij heft in d<* Kamer het hoofd hoog op en wordt dan ook als leider der socialisten door alle partijen geëerbiedigd en gewaardeerd. Buiten dé Kamer moet hij echter dat hoofd telkens buigen voor het souver eine kiezersvolk. Heeft men den grooten redenaar in October 1896, op het banket te Albi, niet gedwongen de carmagnole te zingen ? En zag men dezelfde lippen, wier bezielde woorden de besten in verrukking kunnen brengen, zich niet plooien tot het zingen van het refrein:

»Que iaut-il aux républicains ? Du fer, du plomb, et puis du pain Du fer pour travailler Du plomb pour nous venger Et du pain pour nos frères."

Sluiten