Naar boven

De locomotief : Samarangsch handels- en advertentie-blad

13-03-1948

Zoomen en navigeren

Gevonden in deze krant

Geen zoekvraag opgegeven

Zoeken in deze krant

Bladeren door deze krant

/ 4

Details

Kop
Soort bericht
Krantentitel
Datum
Editie
Uitgever
Copyright
  • De Erven J.A. Wormser
Plaats van uitgave
PPN
Verschijningsperiode
  • 1863-1956
Periode gedigitaliseerd
  • 1863-1903 / 1947-1956
Verspreidingsgebied
Herkomst
  • Koninklijk Instituut voor de Tropen (KIT) L 5016
Nummer
  • 161
Jaargang
  • 96

Gebruiksvoorwaarden Kranten

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

S.O.S,

S.O.S,

Ik liep opnieuw naar de marconist. „Sein een S.O.S. uit, geef onze positie en vergeet niet te zeggen, dat de machines niet meer werken". „5.0.5.?", vroeg hij verbaasd. „Weet je wat dat betekent ? Wij krijgen hier een of ander schip

Hiernevens volgt het slot van het verhaal van de „Ourang Medan". De ontknoping geeft ons aanleiding te herhalen, dat ons omtrent dit „raadsel vam- ds zee" geen andere gegevens ten dienste staan. Op de vele in dit relaas onopgeloste vragen kan geen antwoord worden gegeven. De conclusie ligt voor de hand, dat het ganse verhaal een fantasie, een boeiende romance is. Hiertegenover staat de verklaring van de auteur, Silvio Scherli, te Triest, die in zijn verzekering omtrent de authenticiteit volhardt.

van de lijn Honoloeloe—Japan of misschen een oorlogsschip. Wil je dat wij na alle ellende toch nog in handen van de Amerikaanse autoriteiten vallen?" „Wel", gaf ik toe, „vraag dan alleen medisch advies en vind eens uit, welke schepen in de buurt zijn". „Ik zal het proberen". „Overigens zal ik iedereen, die ! het schip wil verlaten, daar toestemming voor geven. Ik zal het zelf ook doen. Doe zelf maar wat je wilt". „Och", zei hij kalm. „Ik denk dat ik nog maar wat aan boord blijf. Ik geloof niet, dat het zo gevaarlijk is". „Zoals je wilt", zei ik. De bemanning, die ik aan dek liet komen — zorgvuldig aan de windzijde — was zeer kalm. Ik probeerde haar uit te leggen, wat er aan de hand was. Ik zei, dat wij uit de machinekamer niets meer hoorden. Ik vertelde van de dodelijke gassen.

Maar de meesten begrepen mij niet, of wilden mij niet begrijpen. Ten slotte sprong ik in de reddingsboot en zei: „Wie mee wil gaan moet er maar inspringen". Zes mannen volgden mij. De boot ging omlaag. Drie uur later zagen wij de „Ourang Medan" niet meer.

Sluiten