Naar boven

De tijd : dagblad voor Nederland

09-11-1968

Zoomen en navigeren

Gevonden in deze krant

Geen zoekvraag opgegeven

Zoeken in deze krant

Bladeren door deze krant

/ 28

Details

Kop
Soort bericht
Krantentitel
Datum
Editie
Uitgever
Copyright
  • Audax Publishing
Plaats van uitgave
PPN
Verschijningsperiode
  • 1965-1974
Periode gedigitaliseerd
  • 1965-1974
Verspreidingsgebied
Herkomst
  • Koninklijke Bibliotheek C 236
Nummer
  • 40087
Jaargang
  • 124

Gebruiksvoorwaarden Kranten

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Zeilers hebben geen tijd om uit te huilen

Zeilers hebben geen tijd om uit te huilen

(Van onze zeilmedewerker) WARMOND, 9 nov. — De zeilers hebben nog even de tijd tot de Olympische wedstrijden van 1972 op de Oostzee bij Kiel. De zeilofficials hebben ook nog wel even de tijd tot januari, wanneer zij op de vergadering van de zeilwedstrijdcommissie bij elkaar komen. Maar toch op het drama in de Olympische baai van Acapulco past slechts één antwoord, dat van de FD-coach Jac Stap: „In januari mag niet slechts over het komende seizoen gesproken worden. Neen. in januari zal het totale beleid tot 1972 toe moeten worden bepaald." Anders wordt „Kiel" ook niets. drama Acapulco even ter herinnering: Zeer veel hoop tras gevestigd op Ben Verhagen, de Rotterdamse garagehouder. In de Flj/ing Dutchmanklaste dachten ingewijden hem in stilte op zijn minst een bronzen medaille toe. (Het gelukte hem slechts in één race op een plaats onder de tien te eindipen). Een andere ~hoop des vaderlands" was de Groningse student Boudcu-tjn Binkhorst bij de Finnjollen. vanwege het verwachte lichte weer. (Hij werd nummer 19 van de 36 deelnemers). Drakenzeiler Cor Groot uit Aalsmeer tras de enige, die af en toe uit de verf kwam. (Op de tierde dag een derde plaats; in de einduitslag toch een tiende}'. i Is Acapulco nu een les geweest? Zijn de oorzaken van het falen bekend? Geanalyseerd, zodat de herhaling kan u-orden voorkomen? Sjoerd Rodenhuis, de coach van de Olympische zeilploejj, kijkt nuchter terug: ..Inderdaad waren wij optimistisch. Maandenlang hadden wij het weerbeeld daar gevolgd en de conclusie was: dit wordt een wedstrijdserie van de superlichtweer-specialisten. Vooral Boudewijn Binkhorst had zich hierop toegelegd. We spraken zelfs bij zeer lichte weersomstandigheden van een „Binkhorstwindje". Ben Verhagen had de snit van zijn zeilen helemaal aangepast aan de Acapulco-condities. Hij won er in 1967 een bronzen medaille tijdens de pre-Olympische Spelen en koos zijn zeilen dus met kennis van zaken. Het is anders gelopen. Er was aanzienlijk meer wind dan verwacht en bovendien speelden onberekenbare stromingen en ruw water de zeilers enorm parten, povwdiep Jiep ,het dagenlang niet naar wehs.'" •" ' " , Hoe de Nederlandse positie op internationaal gebied te verbeteren? .J ..»• . ■» '* JH# Rodenhuis: „Het is eigenlijk geen verbeteren. We kunnen beter spreken van heroveren. Wij moeten mijns Inziens een bredere top proberen op te bouwen. Mensen als Verhagen. Groot en Binkhorst stonden dit seizoen op eenzame hoogte. Er was een groot vacuum tussen hen en de dichtstbijzijnde concurrenten. Dat luchtledige kan worden opgeheven door een ngoreuze training in de diverse klassen. Ik blijf er voortdurend op hameren: stuur meer topzeilers naar buitenlandse evenementen. Financieel moet dat mogelijk zijn met de baten van de Sporttoto. Als die gelden niet toereikend mochten zijn, kunnen we altijd nog een extra bijdrage aanvragen. Mijn streven is, om een reservoir van topmensen te kweken. Wij moeten pas gaan selecteren als de Spelen van 1972 nabij komen. In Kiel zullen we méér kansen op eremetaal hebben. Het ligt relatief dicht bij huis. We kunnen er eens een weekendje gaan trainen. Het klimaat ligt ons daar beter". Zal Kederland ooit een kans krijgen tegen de ..staatszeilers" uit het Oostblok, of de „broodzeilers" zoals de zeilmakers, botenbouu-ers en fabrikanten ran aluminium masten, die als voorbereiding op de Spelen soms een jaar lang dag-in-dag-uit niets anders deden dan zeilen en nog eens zeiten? Rodenhuis: ~Dat zijn excessen, waar legaal niets tegen te doen is. Het is waar dat deze mensen de leidende posities namen tijdens de Spelen in Mexico. Maar — en dat is al verschillende malen voorgekomen — het is mogelijk dat zo'n zeiler op het beslissende moment over zijn top heen is. Zeilmoe wordt. Een zeiltraining moet regelmaat hebben, niet alleen op het water, ook in de sportzaal en op de atletiekbaan. Er zijn in het verleden Olympische winnaars genoeg geweest, die naast hun drukke werkzaamheden toch tot uitzonderlijke prestaties kwamen. Een andere factor bij wedstrijdzeilen: je HEBT het „gouden handje" of je krijgt het NOOIT." — Moet de Nederlandse aanpak worden veranderd? Jac. Stap, driemaal nationaal kampioen bij de Olvmpiajollen en de afgelopen twee jaar coach van de Flying Dutchman selectieploeg: ~Na het fiasco van Mexico kan ik maar één ding stellen: direct met de training voor Kiel 1972 beginnen. Liever vandaag dan morgen! Ik ben het met Rodenhuis eens dat wij een grote groep moeten maken met zeilers die bewezen hebben voldoende aanleg te bezitten om tot een bepaald niveau te komen. Dat niveau moet de zeilwedstrijdcommissie bepalen. In januari. En laten zij, die zict> onder de kanshebbers voor deelname aan de Spelen willen scharen, zich maar eens wat meer opofferingen getroosten. Discipline moet er komen, zowel van de zeilers als van de coach. Als je het

besluit hebt genomen om in een Olympische seiectieploeg uit te komen, moet je ook de verplichtingen en de konsek went ies daarvan onder ogen zien. Ik heb er niets tegen om met c«n ploeg vijf uur per zondag te trainen op het water. Daarnaast nog de conditietraining, onder leiding van een bevoegd sportleraar. Dan — en dat is een punt waaraan veel té weinig aandacht wordt besteed — vind ik het zonder meer noodzakelijk om de zeilers op gezette tijden op het gebied van tactiek. wedstrijdreglement en materiaalkeuze voor te lichten. Wat dat aangaat zijn wij nog niet Renoeg op de professionele toer; het blijft nog „liefhebberen".

STAP . . . professioneel . . .

Sluiten