Naar boven

De Telegraaf

09-06-1973

Zoomen en navigeren

Gevonden in deze krant

Geen zoekvraag opgegeven

Zoeken in deze krant

Bladeren door deze krant

/ 62

Details

Kop
Soort bericht
Krantentitel
Datum
Editie
Uitgever
Copyright
  • Uitgeversmaatschappij De Telegraaf B.V.
Plaats van uitgave
PPN
Verschijningsperiode
  • 1893
Periode gedigitaliseerd
  • 1893-1994
Verspreidingsgebied
Herkomst
  • Koninklijke Bibliotheek C 98
Nummer
  • 26608
Jaargang
  • 80

Gebruiksvoorwaarden Kranten

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE BINTANGS ZIJN VOLWASSEN GEWORDEN

DE BINTANGS ZIJN VOLWASSEN GEWORDEN

De Bintangs bestaan nog steeds. In hun tweeëntwintigste bezetting wel te verstaan. „We zijn nu volwassen geworden", zegt tenorsaxofonist Rob Kruisman mildcynisch. De Bintangs hebben een nieuwe single uit („Hey Dupes"), maar het ziet er nog niet naar uit dat dit een knots van een hit gaat worden en dat is toch wèl wat de Haarlemmers hadden gehoopt. Rob Kruisman zeker, want die heeft er de laatste jaren al wat op los gescholden. Op de Nederlandse producers bijvoorbeeld. Die konden in zijn oger. weinig goed doen. En daar heeft hij gelijk in gehad, want wat er van zijn stukken op de plaat kwam, was produktie-technisch meestal niet om over naar huis te schrijven. ..Maar ja", zegt Rob, „we mochten het als Bintangs zelf produceren en nu lukt het ook nog niet zo erg. 't Is tóch moeilijk, kennelijk". De Bintangs draaien weer. Ruim twaalf jaar geleden ook al trouwens en je zou langzamerhand van de muzikanten, die in deze groep hebben gespeeld een volledig muziekfestival van Kerkrade kunnen bezetten Op dit moment zit de formatie geheid in elkaar met Rob van Donselaar op steelgitaar, gitaar en zang, Aad Hooft slagwerk. Rob Kruisman vocals en tenor, Rob ten Bokum, gitaar, Ronald Krom bas en Charles van der Steeg tenor. Manager Henk Penseel werkt er ook hard genoeg voot. 'Waar het aan schort bij de Bintangs? Misschien aan dat tikkeltje gevoel voor commercie, dat elke groep, die een hit wil hebben.

nodig heeft. De tijden van „Travellin' in the USA" en „Ridin' on tha L&N" zijn nu voorgoed voorbij. „Ja", zegt Kruisman, „je zegt dat nu, maar we zitten nog steeds met de erfenis van vroeger. De mensen kennen de Bintangs nog' met hun vertrouwde Rolling Stores geluid en dat is over. Da groep moet nu een eigen gezicht krijgen. Daar bouwen we aan, maar het kost natuurlijk tijd. Gelukkig zijn bij ons de blues-elsmenten nog steeds volop aanwezig. Dat blijft ook! Blues is de basis van vrijwel alle popmuziek. Daarom b» *"• rock 'n roll ook niet. Rock een farce; rhythm and blu». de enige échte basis. Wat wij Villen? Goede, ruige, swingende muziek maken!" Wat er fout kan zijn aan „Hey Dupes"? Niemand weet het. Er wordt wat geroepen van „we moesten met drie verschillende' technici werken in de studio", maar daarin kan het niet zitten. Misschien is het stuk toch wat te moeilijk, zit er iets te weinig refrein in. Maar de Bintangs knokken door. ; Rob Kruisman heeft nog andere pijlen op z'n boog: hij heeft al enkele maanden een schitterende compositie klaar en er bestaan zelfs plannen voor een elpee „lunchroom Cowboys", waarover we op dit moment niet kunnen uitweiden. Negram heeft het volste vertrouwen in de nieuwe Haarlemse formatie. Wij ook, maar ja. . . volwassen worden heeft nu eenmaal een aanlooptijd nodig. De Haarlemmers zelf zien het ook wel zitten, daarom blijven ze er keihard voor werken.

Sluiten