Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

makkelijk in een groote fabriek aan iedereen de hem het best passende pauzes en schafttijden te geven, maar als ideaal van krachtbesparing en alleen nuttig krachtsverbruik, mogen we dit zoo maar niet prijsgeven. Als we toch zien hoeveel moeite en proeven Taylor ervoor over had, om uit z'n sneldraaibanken te halen wat er in zat, en ten slotte uitkomst vond in kostbare en ingewikkelde rekenlinialen, waarop voor alle omstandigheden in een ommezientje de juiste beitelaanzetting en draaisnelheid is af te lezen, dan behoeven wij ook de hoop nog niet op te geven, dat vroeg of laat op een eenvoudige proefschifting de arbeiders in bepaalde ploegen zouden kunnen worden ingedeeld, die een dagorde hadden volgens eigen vermoeidheidstype; wat bovendien in de grootindustrie nog dit voordeel zou hebben, dat men door een complexe ineenschakeling van deze ploegen voortdurend door kon werken.

Dat Taylor hier echter niet aan dacht, zullen we hem bij zijn machinale opvattingen na al het veel ergere, dat wij reeds betreurden, nu niet zoo euvel duiden. Maar we hadden ten minste mogen vorderen, dat hij, waar hij met meisjes te doen had, die dus zeker voor het grootste deel tot type 4 behoorden, hij andere taak- en pauzemethodes had toegepast, dan met sjouwerlui en ertsschoppers. Maar op zulke schakeeringen was zijn differentieele psychologie blijkbaar niet berekend.

Dit klemt echter toch weer wat pijnlijker, als we

Sluiten