Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

4. Wie mach liden dat bedwanc?

Der dage sijn vele, dat jaer is lanc!

Ic bin des cruces ongewoon,

Och spaert mi, mijn alreliefste brudegom!

5. Hoe bistu, lief, dus haeste verslagen ? Du moetste noch striden al dijn dage; Ic wil castien dijn jonge lijf,

Du weerste mi anders veel te stijf.

6. Here, dat du wilst, moet immer wesen, Mer des cruces en mach ic niet genesen; Mer wilstuut hebben dat icket sal dragen, So moet ic crenken ende versagen.

7. Waenstu in den rosen te baden,

Du moetste ierst door die doornen waden. Sich aen dijn cruce ende aen dat mijn, Hoe ongelijc swaer datse sijn.

8. Wi lesen in der hiliger scrift:

Dijn juc is suet, dijn borden sijn licht.

Hoe bistu mi dus anxstelike hart ?

Och spaert mi, mijn alreliefste brudegom saert!

9. Ongewoonte beswaert den moet;

Mer lidet ende swiget, het wort noch goet. Mijn cruce dat is so costeliken pant, Den ic dat gonne, dat is mijn vrent.

10. Och here, oft immer wesen mach, Des cruces neem ic geern verdrach, Mer wilstuut hebben ende moet dat immer sijn. So geschie dijn wille ende niet die mijn.

io. Maria-Boodschap.

1. „Ave Maria, gratia plena!"

Dat sprac een Engel; „God groet u Maria." In baer gebedekens dat zy lach. kalff, Bloemlezing van lyrische poëzie. 2

Sluiten