Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wederkeerige sympathieuitwisseling tusschen moeder en kind.

En naarmate de moeiten, welke de instandhouding van het kinderleven vordert, zich vermenigvuldigen, neemt de moederliefde toe. Hoe zou dat anders kunnen, als niet in het licht ontvlambaar vrouwelijk gemoed eerst door het kleine hulpbehoevende wezentje het medelijden Wakker geroepen en voortdurend op peil gehouden werd om ten slotte zich te ontwikkelen tot een duurzamen geestelijken band en veredeld te worden tot een diep gevoel van lichamelijke en geestelijke verwantschap.

Kan men zich het ware moederschap in de practijk denken zonder een dergelijke onvermoeibaarheid en zelfopoffering, zonder een gemakkelijke afleidbaarheid van elke andere bezigheid, zoodra de behoeften van den zuigeling roepen om directe verzorging?

Zorgt niet de combinatie van verhoogde prikkelbaarheid en snelle vermoeidheid er voor, dat de vrouw in verwachting of als moeder gewaarschuwd wordt, zoodra het noodig is de hoeveelheid andere arbeid te verminderen, omdat zij anders gevaar loopt daarvoor haar levenstaak te verwaarloozen, welke zoo onherroepelijk in het brandpunt van al haar belangstelling staat ?

Blijft niet de moeder ten gevolge van haar praktischen zin ook verder de beste opvoedster en krachtens haar groote geestelijke bewegelijkheid, snel opvattingsvermogen en tegenwoordigheid van geest ih oogenblikken van gevaar de beste beschermster van haar kind ? Bezit zij dan ook niet de juiste inborst, waardoor zij verder, dank zij haar betrouwbaar gevoel voor het praktische, in staat is uit den door de beschaving geschapen chaos 't essentieele uit te lezen en zóólang spelenderwijs aan haar kind mee te deelen tot deze geroepen wordt met het komende geslacht de plaats van de verdwijnende generatie in te nemen?

Tot dergelijke ontzaglijke prestaties is slechts het jeugdige in de vrouw in staat, dat bij haar gedurende den bloei harer jaren in stand blijft.

Ter wille der nakomelingschap blijft de vrouw jong.

Sluiten