Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

te overwinnen en de politieke macht te veroveren. Hij spot met de mannen die de massa-actie willen aanwenden. Hij noemt haar, zelfs voor de verre toekomst, niet als daad maar als woord.

De groote woorden van Cunow voor zijn strijd zijn niets meer dan groote woorden. Het zijn niets dan leuzen uit den voor-imperialistischen tijd.

Door- de leuzen uit den voor-Imperialistischen tijd, die nu leege klanken zijn, wil hij den schijn aannemen alsof hij wil strijden. «Onverbiddelijk gebruiken", „organisaties versterken", „weibehouden

door deze faze brengen", „de politieke macht veroveren" maar

zonder het eenige middel dat deze dingen kracht kan geven, dat deze woorden tot daad maken kan. Het klinkt als kindertaal tegenover het reusachtige Imperialisme. Het klinkt als de taal van een kindsch man.

Wanneer Cunow zegt: „ik wil den vernietigingsstrijd tegen het Imperialisme niet, omdat het Imperialisme noodzakelijk is; ik wil een anderen strijd," dan blijkt het, dat hij in het geheel geen strijd wil.

Cunow's woorden zijn holle klanken. Zijn strijd is geen strijd.

En nu zoekt Cunow, en met hem de radicalen, die onmacht, dien onwil om te strijden te verbefgen onder drie argumenten.

Dat het Imperialisme noodzakelijk is. Dat het kapitalisme nog niet kan vernietigd worden. En dat de wereld nog niet rijp is voor het socialisme.

Daar nu Cunow's opvatting, dat het Imperialisme een historische noodzakelijkheid is, en dat de wereld nog niet rijp is voor het socialisme, naar den schijn Marxisme is, en het hoofdargument zal worden, waarmede de radicalen, en de reformisten!, zich verdedigen en waarop zij zich zullen beroepen, — en daar vooral deze opvatting, dit schijn-Marxisme de arbeiders het meest kan misleiden en in hun dwaling versterken,

— zullen wij haar hier nog in het bijzonder bestrijden en weerleggen. Wat betreft de bewering dat de wereld nog niet rijp zou zijn voor

het socialisme, dat het kapitalisme nog niet kan worden vernietigd,

— wij zijn van een andere meening. Wij zijn van meening, dat de beide leidende staten Engelaiyl en Duitschland in materieel opzicht rijp voor het Socialisme zijn. Landen, waar de grootste productietakken: de ijzer-, kolen- en werktuigen-productie, de kleeding- enten deele ook de voedings-industrie, en het transport op zoo reusachtige schaal zijn gecentraliseerd, waar reeds zooveel syndicaten en kartels bestaan en waar met zoo weinig moeite nog zooveel takken van productie kunnen worden gecentraliseerd, waar de gecentraliseerde êank zoozeer de industrie en het transport beheerscht, die staten achten wij materieel, technisch, rijp voor het socialisme.

De verwezenlijking van het socialisme hangt, vooral in de twee leidende staten Duitschland en Engeland, nu slechts af van de geestelijke factoren, van den wil, het bewustzijn, den moed van het proletariaat.

Wie wil, wie kan loochenen, dat, wanneer het Engelsche en het ÏJuitsche proletariaat geestelijk rijp waren, — en vooral wanneer ze tezamen, naast elkander streden, — de productiekrachten en productieverhoudingen hen reeds nu tot oneindig groote daden zouden in staat

Sluiten