Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

danten een onttrekken van den verdachte aan zijn rechtmatigen rechter, en dus in hooge mate afkeurenswaardig.

Hoe moet zoo'n garnizoenscommandant in de provincie nu doen, wat de wet van hem vraagt? Hij staat daar met allerlei verschillende andere belangrijke vraagstukken aan zijn hoofd, en zou hij dan in de heele provincie moeten doen, wat de Regtspleging hij de Landmagt van hem vraagt? Hij heeft er zijn menschen voor, en daardoor komt er iets van terecht, maar dan moet men zeggen: er kómt iets van terecht ondanks de militaire organisatie, en niet: dank zij de militaire organisatie. Er zijn garnizoenscommandanten, die manusje van alles zijn, die levensmiddelen in natura moeten uitdeelen, duizertden geweren tellen en zich toch alle dagen moeten bemoeien met het teedere instrument van de rechtspleging. Hoe kan zoo iemand dat alles goed doen, waar er bovendien zooveel zaken zijn, waarin hij zelf moet straffen? Ik wijs tusschen haakjes op het merkwaardige, dat, hoewel de wet zegt, dat de garnizoenscommandant de garnizoenszaken moet afdoen, de krijgsraad eventueel menschen, die hij zelf niet straft, uitsluitend overlaat aan den commandeerenden officier en nooit aan den Garn. Ct.

Door den tweeden debater is gezegd, dat niet gemakkelijk is uit te maken, wie bijv. een man 'van de gezantschapswacht te Peking heeft te verwijzen. Diezelfde vraag doet zich bij ons ook voor. In mijn praktijk heb ik wel garnizoenscommandanten gesproken, die mij vroegen: ben ik het eigenlijk wel? Maar in dien tusschentijd hadden zij de macht van verwijzing maar uitgeoefend! In tal van gevallen is het ook niet gemakkelijk uit te maken, het is een soort stuivertje wisselen, zooals ik zei.

4e. Een volgend element is, dat nagenoeg alle feiten, die zich voordoen, door den commandeerenden officier moeten worden gerapporteerd aan den garnizoenscommandant. Als dat werkelijk gebeurde in een provincie, dan werd de garnizoenscommandant natuurlijk gek. Gelukkig kan hij zeggen: ik heb er mijn menschen voor; of wel. .... .men doet het eenvoudig niet" zoodat in deze met de

wet maar zoo'n beetje wordt gehandeld als een sta in den weg. Zooals het H. M. G. er het beste van maakt, wat er van te maken valt, en de auditeur-militair in de praktijk ook maar niet alles toepast. Hooge eerbied voor de wet wordt daardoor uit opvoedkundig oogpunt echter niet aangekweekt.

5e. Met de bepaling, dat de officier-commissaris en de secretarissen ten minste voor één jaar worden benoemd, hebben wij het ook wel weten te vinden.

6e. Er zijn drie krijgsraden. Na al hetgeen de prae-adviseurs en de heer- Collette verteld hebben, zal ik daarover niet veel meer zeggen. Wij hebben medegemaakt de tegenstelling van snel en goed recht, wij hebben medegemaakt de veroordeeling voor den vorm, van personen, die nooit voor de uitvoering hunner straf van hun korps afwezig zijn geweest. De traagheid van afdoening naderde meer de

Sluiten