Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

haar niet meer te willen bezoeken, daar de arts volkomen rust had voorgeschreven. En dit, het offer harer fierheid, was het laatste wat zij de Mirabeau te brengen had.

Nu had zij niets meer te geven.

Met Coco aan haar hand liep zij door de paden van den tuin, luisterde afgetrokken naar zijn gebabbel en trachtte in haar moede hoofd het antwoord te vinden op zijn vragen naar de namen van bloemen en vogels.

Het kind merkte hare afgetrokkenheid op, vroeg vleiend of Maman Jet-Lie hoofdpijn had.

En toen zij ja knikte en hare oogen half sloot, beurde bij zich op de teenen om haar gezicht te streelen met zijn handje.

Zij glimlachte, maar vond geen vroolijk woord.

Tezeer droeg zij het gevoel met zich om, dat er iets onherstelbaars stond te gebeuren, dat zij haar groote en schoone levenstaak zou moeten loslaten.

Het laatste tooneel tusschen haar en de Mirabeau liet een verscheurdheid in haar na, waarvoor geen heeling bestond. En zij wist, dat het ook in hem zóó moest zijn.

Sluiten