Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

rechter wordt gevoerd; vgl. ook Lacoste, De la chose jugée, 2e éd. (1904) no. 1387, p. 460. — Mede kan dit voorkomen, als het latere geding is een strafzaak, nl. ten opzichte der beleedigde partij tegenover beklaagde, vgl. no. 66 hierna; misschien ook als de beklaagde van het strafproces in de civiele zaak den Staat had tot tegenpartij; vgl. het slot der eerste noot op no. 64 hierna.

3°. Waar het volgt uit speciale wetsbepaling, gelijk volgens sommigen het geval is krachtens art. 6 Sv. ten opzichte van het burgerlijk vonnis, na schorsing eener strafzaak gewezen, voor het daarna volgend strafvonnis, waaromtrent zie no. 65.

Ten aanzien der beslissingen van den administratieven rechter rijst eerst de vraag, of ze gezag van gewijsde hebben (zie nos. 45—46 hierna), — en, wordt deze vraag bevestigend beantwoord, zoo partijen in de twee processen niet dezelfde zijn, of bedoeld gezag van gewijsde enkel geldt voor partijen, dan wel voor iedereen, zie no. 47 hierna. Is het laatste het geval, dan zal dit gezag ook door den burgerlijken rechter moeten worden in acht genomen, onverschillig of partijen dezelfde zijn; alsmede door den strafrechter, voorzoover art. 391 Sv. hiertegen geen beletsel is (vgl. hierna no. 62).

Bij het voorafgaande moet nog deze opmerking gevoegd dat, voorzoover de rechter niet gebonden is aan het vroegere vonnis, dit niet meebrengt dat er geen beroep op kan worden gedaan. Dat het gezag van gewijsde eener beslissing partijen treft, en niet een derde, wil niet zeggen dat deze derde zich niet op het vonnis beroepen kan, als hij dit wil, tegenover de vroegere procespartijen. Deze kunnen zulk beroep niet wraken; zij toch zijn onvoorwaardelijk aan hun vonnis gebonden (vgl. echter hetgeen hierna wordt opgemerkt in deu aanhef der eerste noot op no. 64). — Intusschen behoeft een niet lijdelijke rechter — mits in het oog houdend dat, al acht hij het vonnis onjuist, toch de daarbij vastgestelde rechtsbetrekking der toenmalige partijen, althans als door het vonnis ontstaan moet worden erkend — den derde ook dan niet te volgen, maar hij kan het

Sluiten