Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Maar hoe dichter zij bij het leger kwamen hoe luidruchtiger Lieven werd.

De oude tijd komt weer, riep hij, en had ik nog geld, ik betaalde hier een gelag zooals wij er hadden in de groote stad Trier waar ze den hertog zijn kroon gereed hielden.

Daar was in een kapel alles uitgestald wat de hertog en zijn huis bezaten; juweelen, pater, zoo groot als een kinderhoofd, helmen met diamanten en zwaarden met goud. En daar kwamen de prinsen uit de streek ginder hun hart verteren in jaloerschheid. En wij, pater Bruno, wij.... ik weet nog van een groote blonde, met twee lange vlechten waar ge de ronde van uw buik kondt mee doen, een vrouw zooals die van Johan....

En hij vertelde niet verder want Johan keek hem scherp aan en pater Bruno keek naar de lucht. — Het zit hier vol leeuweriken, zei hij.

Zij stieten op een kleine troep Bourgondiërs. Die zaten in het lommer van een notelaar en dronken wijn, terwijl de drie mannen in de kleine hoeve bij den boer op de bank zaten. En toen wilden de Bourgondiërs vleesch eten en één van hen kwam uit den stal met een koe.

Vanuit het venster zag de boer hoe zijn

Sluiten