Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

den zolder en in den kelder vond men immer allerlei voorwerpjes opgetast, door Septiem verzameld en daar opgeborgen, vuurstokjes tot splinters gebroken, snippertjes, knopjes, eindjes garen, beuzelingetjes voor den bak, en het was den anderen kinderen streng verboden zijn schatten te verstoren, want de moeder had gezegd: Ieder zijn spel en Septiem is braaf met het zijne. Zij had gelijk, ieder menschenkind gedraagt zich behoorlijk wanneer hij het spel heeft dat hij behoeft. Verzamelen, verbergen en terugvinden van kleinigheden was voor Septiem het geluk en hij was daarin ook zoo geleerd, dat de buren zijn hulp kwamen roepen wanneer zij iets veilig bewaard hadden en niet meer wisten waar. Het verzamelen is evenzeer een spel als het verkwisten; het verzamelen van sommige voorwerpen, wapens, munten en dergelijke, kan zelfs meer voldoening geven dan het gebruiken daarvan. Bij Septiem ontwikkelde zich reeds vroeg die lust. Het was geen bepaalde soort van dingen, die hij zocht en bewaarde, integendeel, de aard ervan was hem onverschillig, hij koesterde een groote verscheidenheid van voorwerpen, slechts hadden zij alle de eigenschap van kleinheid gemeen.

Sluiten