Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

len, 's morgens bij felle koude vroeg op te staan voor een ijskoud stortbad! Wat al voorschriften, die ze stipt zou hebben op te volgen! Zij zag in, van al dat uitwendige was weinig te verwachten, als er tegelijkertijd inwendig niet iets voor gedaan werd. Zij werd er zich bewust van, dat wat het leven in 't algemeen was, zich afspiegelde in haar eigen lijdenservaring. Zij gevoelde, in tegenstelling met zoovelen, die het leven onnadenkend doorreizen, een levenstaak zich op de schouderen gelegd.

Maar, als 't eens niet goed ging, als het doel der reis eens niet bereikt werd, als de dood haar in het midden harer dagen wegnam, zou zij dan kalm blijven, sterk genoeg om de scheiding voor wie achterbleven, zoo gemakkelijk mogelijk te maken?

Deze en meer andere vragen drongen zich aan haar op, vragen, waarop wel geen beslist antwoord werd gegeven, maar die aan haar innerlijk leven een geheel ander karakter gaven.

Het ging haar, zooals het dikwijls in het leven gaat. Met geestdriftig vertrouwen op de toekomst, bouwt men zijn plannen. Maar als de uitvoering begonnen is, de eerste moeielijkheden ondervonden worden en men de werkelijkheid onder de oogen krijgt, dan blijkt het dat geestdrift wel heel goed is, maar niet voldoende, dat er geestkracht bij moet komen. En deze moet zich openbaren, zoodra de twijfel ons aanraakt. Is dat niet het geval, dan gaat de geestdrift als een nachtkaars uit.

't Is wel is waar, geen gemakkelijke strijd, die uitgevochten moet worden, maar:

Sluiten