Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

was 't soms schijnbaar verdwenen onder andere gevoelens.

Niet alleen die vlam had gelicht in haar leven en er veel helder gemaakt. Er was iemand gekomen die zeide: ik heb je lief. Zij geloofde eerst niet daarin.

Maar het was zoo — een sterke, diep gevoelde liefde.

Dat wekte in haar een chaos van gevoelens, stormen van gewaarwordingen, die zijr eindelijk, ook voor liefde hield.

Maar zij was nog zoo jong, en vermoedde wel diep in haar binnenste, dat de rijpheid harer ziel nog lang, nog lang niet daar was, en ze door veel stormen nog moest gaan.

Ze vertrouwde zichzelf niet, nu de adoratie der droomen voor de eerste maal werkelijkheid worden zou.

Toch, heel in het begin, twijfelde ze niet, en gaf zich over aan het zoete weten, dat er iemand bestond, die nooit gelukkiger was dan wanneer hij haar zag, dat zij véél invloed had op een ander.

De verantwoordelijkheid van dien invloed voelde ze, hoe jong ze ook was, en wilde dat het een goede zou zijn.

Er waren maar heel weinig oogenblikken van teederheid in haar voelen, en dan nog toonde ze het niet. Want eerst was het een onverschillig aannemen in een gansch niet-beseffen van de grootte der gave, en soms was het een stormachtig zich-verzetten, als ze merkte dat er een vriendelijk woord van haar verlangd werd, waar ze dat niet geven wou....

Sluiten