Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

C 107 )

leidt die na heur -welgevallen ; genoegen en fmart weet zij zo naauw aan elkander te hechien . dat wij beurtelings door de eene en de andere geroerd worden , zonder den overgang eens te hebben bemerkt,- ja a■ ifs bezit zij liet vreemde veiirncsen, om ers tegen den aan van ons wezen , fomtijds ook in firarte!ijl;e aandoeningen , r.eg'thands genoegen te doen vinden : met één m < rd , daar de Dichtkunst voornaamelijk op de verbeeldings- of voorfrellingfkrncht gevestigd is , heeft zij , zo wel door de wet van o\ eréénflemming met die van ons , als ot k i oor de menigvuldigheid en verfcheidenheid der voorwen en , die zij daar ann weet voor te flehtn en werkzaam te maaken , op ons een bijkans onbepaald vevmoogen , en is tevens bekwaam , < m ons de fijnfte genoegens te kunnen bezorgen.

Doch verdienden deze, en alle andere reeds opgenoemde weetenfcliappen , uit hoofde van eene zodanige geichiktheid . alle onze erkentenis en hoogachting , de Muzijk , of Toonkunst, behoeft echter, in rijkdom van de ftreelenofle genoegens te kunnen verwekken, voor geenen van allen te w ijken.

Men verhaalt zelfs, dat socratis, op de vraag aan het Orakel gedaan, ,, wat hem „ te doen ftonde, om gelukkig te zijn ?" ten antwoord kreeg, ,, dat hij de Muzijk moest „ keren;" beroaldus zegt van haar, „ de Muzijk is zo veimaaklijk, dat alle dingen door heure zoetheid bewoogen worden." Her zal dus niet noodig zijn , dat ik hier de bekende fabel van Qrpheus bijvoege ; dit echter kan ik niet voorbij nog aan te haaien : een der ouden fchreeF haar reeds deze verwonde-

rens-

Sluiten