is toegevoegd aan je favorieten.

Apulië, het witte Italië

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

het gewest, aan de kathedralen

als gewijde burchten vooral, en schetst ons de sociale evolutie van Apulië evenzeer als de periode waarin het gewest deel uitmaakte van Groot-Griekenland. Elk hoofdstuk valt in twee gedeelten uiteen: eerst wordt een beschrijving gegeven van een bepaald facet van het gewest, daarna worden enige plaatsen besproken en wel telkens die, waarin dat besproken facet het sterkst tot uiting komt. Voor drie soorten lezers is dit werk daarom bestemd: voor hen die naar Apulië willen reizen en méér achtergronden willen weten dan een reisgids nu eenmaal geven kan; voor hen, die van Apulië dromen als vaneen geliefde die men nooit ontmoeten zal, en voor hen tenslotte, die hetzij vanwege hun studie hetzij vanwege hun beroep zich op de hoogte willen stellen van een gewest, waarover tot heden geen literatuur ter beschikking stond.

Dit boek brengt de lezer naar Zuidoost-Italië, naar de hiel van de Italiaanse laars, waarin de auteur meer dan een jaar heeft vertoefd en waar hij ook thans herhaaldelijk verblijft. Daar ligt het gewest Apulië, eender mooiste van gans het land, maar bij Nederlanders vrijwel onbekend. De auteur noemt deze streek de wereld van zijn hart en het hart van zijn wereld. Hij voert ons mee naar de immense boomloze vlakte van de Tavoliere en naar de Gargano waar profetenlucht waait, naar het Castel del Monte als een keizerskroon op het land, naar de talloze romaanse kathedralen met hun roosvensters en portretten, naar het joyeuze Lecce en de metropool Bari. Wij reizen met hem door de wijnrode aarde met de groene olijven en de spierwitte huizen de drie kleuren van de Italiaanse vlag naar de dorpen en steden, die versteende boeketten van pracht zijn. De auteur laat ons vooral ook het moderne Italië zien, want is hij van dit moderne Italië mogen wijde recensies van zijn andere Italiëboeken in b.v. het Eindhovens Dagblad, Studium Generale en voor de radiomicrofoon geloven niet dè kenner, die wij in Nederland bezitten?

Een grote leegte inde Italiëliteratuur wordt door dit boek opgevuld. Het is immers uiterst merkwaardig, dat het laatste Nederlandse werk over deze streek (en dan nog uitsluitend handelend over de kathedralen) zestien jaar geleden verscheen! Het voor u liggende boek werd daarom geschreven om liefde voor Apulië te kweken èn kennis. Dat laatste niet het minst, omdat zonder de kennis de liefde niet volgen kan. Het ontstond dus niet alléén omdat de auteur kenners van zijn andere werken en allen die hem hebben horen spreken weten dit wel nu eenmaal behoort tot de duizenden, die bedorven zijn voor de rest van de wereld, omdat zij buiten Italië niet kunnen aarden.

Het boek is geen reisgids, evenmin een uitsluitend toeristisch ingesteld werk. Het beschrijft immers ook de volksaard, de politieke en economische structuur, het tijdperk van de Hohenstaufen en dat van de „ongelukkige gratie”. Het wijdt een hoofdstuk aan de kunst van

APULIË, HET WITTE ITALIË door Dr. L. VAN EGERAAT