Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Een watervliegmachine gereed voor den tocht.

volksbestaan, na in twee bloedige oorlogen met roem te zijn overdekt, een roemloos einde nemen !

Doch in den middag veranderde de stemming geheel.

Te 2 ure, zoo werd al spoedig bekend, werd er op het Servisch Ministerie van Buitenlandsche Zaken een lang cijfer-telegram Uit St. Petersburg ontvangen. Wat het inhield? De offlciëele toezegging, dat Rusland zich aan de zijde van Servië stelde!

Zou het waar zijn?

Er viel niet te twijfelen! De mobilisatie-biljetten verschenen aan de muren; het Hof en de Regeering maakten reeds toebereidselen, om Belgrado te verlaten, omdat de Oostenrijkers het eerst deze stad

zouden aanvallen het was waar! Rusland hielp Servië en de

Serviërs zouden niet behoeven te bukken voor de Oostenrijkers!

Hoe plotseling de geestdrift hoog oplaaide in hetzelfde Belgrado, dat tot voor enkele oogenblikken door vrees en angst werd overheerscht!

Zie, daar verliet de Kroonprins-Regent in zijn automobiel het Departement!

„Kroonprins Alexander!" — ging het van mond tot mond. — „Onze aanvoerder in den oorlog! Onze redder en bevrijder! Hij leve!"

De automobiel kon bijna niet voort van de menschenmassa, die haar omringde. En Alexander, van wien gefluisterd was, dat hij tegen den oorlog was geweest, werd niet moede, de geestdriftige huldebetuigingen in ontvangst te nemen.

Servië ging een grootsche toekomst tegen. Het ideaal, waarnaar de laatste tientallen van jaren gestreefd was: één Servisch Rijk voor alle Serviërs! scheen nu wel zeer nabij

75

Sluiten