Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vreedzame middelen te bereiken en Servië door een ernstige vermaning tot inkeer te brengen.

„Servië heeft de rechtvaardige en gematigde eischen van Mijn regeering van de hand gewezen en geweigerd die plichten na te komen, waarvan de vervulling in het leven der volken en staten den natuurlijken en noodzakelijken grondslag van den vrede vormt. Dus moet Ik er toe overgaan met kracht van wapenen den noodzakelijken waarborg te verschaffen, die Mijn staten de rust m het land zelf en den duurzamen vrede in het buitenland verschaffen zal.

„In dit plechtige uur ben Ik mij de geheele draagkracht van Mijn besluit en Mijne verantwoordelijkheid voor den Almachtige ten volle bewust. Ik heb alles getoetst en overwogen en met een rustig geweten betreed Ik den weg, dien de plicht Mij aanwijst. Ik vertrouw op Mijn volken, die zich gedurende aUé stormen des tijds steeds vereend en trouw om Mijn Troon geschaard hebben en voor de eer, de grootheid en de macht van het vaderland tot de zwaarste offers bereid waren. Ik vertrouw op Oostenrijk-Hongarije's dappere, van toewijdende geestdrift bezielde legermacht. Ik vertrouw óp den Almachtige, dat Hij Mijn wapenen de zege zal schenken".

Moet de moord, op éénen man gepleegd, — zoó werd er in deze dagen gevraagd, doelende op Aartshertog Franz Ferdinand — gewroken worden door den „moord op duizenden"? Moet de dood van één man thans, in dezen tijd van Vredes-Conferenties, een strijd der volkeren ontketenen?

De Proclamatie van Keizer Franz Josef gaf het antwoord op

deze vraag.

De moord op den Aartshertog-Troonopvolger was slechts een van de vele misdaden, waarvan men in Oostenrijk-Hongarije de Serviërs beschuldigde. De oude Keizer sprak van „een bloedig spoor van geheime kuiperijen".

En het dreigde van dag tot dag en jaar op jaar nog erger te worden. En om dat „nog erger" te voorkomen, daarom had eerst de Oostenrijksche diplomatie de kras-gestelde Nota verzonden en moest nu — waar 't Antwoord onvoldoende was en stellige beloften van beterschap uitbleven — de militaire macht der Monarchie een betere toekomst bevechten. Daarom moest het nu Oorlog worden.

Maar de Oorlog met Servië zou niet worden een verdelgingsoorlog. Servië moest enkel worden getuchtigd en het onafhankelijk voortbestaan der Donau-Monarchie gewaarborgd blijven.

92

Sluiten