Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Toen de klanken van het volkslied weggestorven waren, steeg van het voorschip van de „Ternes" een witte rookwolk op, terstond gevolgd door een scherpen knal. De „Vormeister" van het schip, een Kroaat, had het eerste schot op Belgrado gelost en daarmede getoond, dat de bevolking van de Monarchie, hoe ook onderling verschillend in taal en afkomst, één was in de verdediging van het Keizer-Koninkrijk!

Een oógenblik van stilte volgde.

De Kroaat trad terug en vestigde een vragenden blik op zijn commandant, die door een veldkijker de uitwerking van het eerste schot trachtte na te gaan.

„Goed gedaan, Vormeister!" — wendde deze zich na enkele oogenblikken, zélf verrast, tot den kanonnier. — „Ik heb de steenen uit den muur zien springen. Als ieder schot zoo doel treft, zullen

die Serviërs spoedig tot zwijgen zijn gebracht! En thans, mannen,

niet rusten zullen we, vóór we voor onzen Keizer en Koning de overwinning hebben bevochten!...... Vuur!"

Onophoudelijk donderden nu de kanonnen. De vijandelijke hoofdstad, onzacht uit den morgensluimer geschud, had het zwaar te verduren. De oude vestingmuren zouden het zoo niet lang kunnen uithouden en wie weet hoe spoedig reeds zouden de bres geschoten bouwwerken ruimte geven aan den Oostenrijker om te stormen

In en om de hoofdstad van Servië.

In Belgrado heerschte na de opwinding, die op het bekend worden van de Russische telegrammen en het Antwoord op de Oostenrijkseh-Hongaarsche eischen was gevolgd, een geweldige verwarring.

Geen wonder!

Niet alleen het Hof en de Regeering verlieten de stad — óók de bezetting maakte aanstalten om te vertrekken. Het gerucht liep, dat slechts een zeer gering aantal militairen achter zou blijven, juist genoeg om tot handhaving der orde en tot dekking van het afgetrokken leger te dienen.

Tal van gegoeden volgden het voorbeeld van het Hof en spoedden zich naar het veilige binnenland; vele neringdoenden sloten hun winkels en magazijnen; een groote menigte vrouwen en kinderen vulden de perrons van het station, in angstige spanning wachtend

op de redding-brengende treinen Want de Oostenrijkers gingen

komen. Gelijk een alles overweldigende lawine zouden ze zich zeker over Belgrado uitstorten.

100

Sluiten