Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

die zich ongetwijfeld gehaast hadden, den aftocht van het garnizoen te melden, bleven — evenals de bevolking der hoofdstad — onkundig van het' tegenbevel. De Oostenrijksche aanvoerders moesten dus in. de meening verkeeren, dat de stormloop op Belgrado, die na het bombardement moest volgen, weinig of niets beteekende. Aan de

inneming der hoofdstad zouden geen bezwaren noemenswaard in den weg liggen.

Of de krijgslist der Serviërs gelukte?

Terstond na het eerste kanonschot, dat van de „Temes" op Belgrado werd

afgevuurd, wemelden de straten der stad van militairen, die uit de kazernes, in welke zij een drietal

Krobatin, -de Oostenrijksche Minister van Oorlog

dagen waren verborgen geweest, naar de vestingmuren snelden. En aan de zui delijke oevers van den Donau ten oosten en van de Save ten westen der stad kwamen groote menigten van Servische scherpschutters te voorschijn, die den

verwachten aanval der

Oostenrijksche infanteristen moesten afweren.

Daar kwamen de Oostenrijkers! Hoog over hunne hoofden heen slingerden de kanonnen der monitoren hun zware kogels naar en over de oude vestingmuren. Aan de westzijde der stad had het vijandelijk vuur reeds brand veroorzaakt: zwarte rookwolken kronkelden daar omhoog....

Het doel der aanrukkende Oostenrijkers was de spoorbrug over de Save te vermeesteren. Wanneer die 460 Meter lange brug in hun bezit zou zijn, zouden ze langs den rechteroever der rivier op Belgrado kunnen aanrukken. Ze wisten, dat een ander legercorps zou trachten tusschen de hoofdstad en Semendria over den Donau te geraken. Dan — van drie zijden aangevallen — móest. Belgrado bezwijken!

Voorwaarts dus! Over de spoorbrug van de Save!

Maar daar en daar en ginds óveraHrerschenen de Serviërs!

Hunne liniën strekten zich uit tot voorbij Toptsjider, ten zuid-

108

Sluiten