Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

maar ik ben door de ontploffing van het fort Loncin plïysiek gebroken. Voor de eer van onze wapenen heb ik de vesting noch de forten willen overgeven. Wil mij vergeven, Sire!

In Duitschland, waarheen ik mij begeef, zal mijn gedachte steeds bij België en den Koning zijn. Ik zou gaarne mijn leven hebben willen geven, om hen beter te dienen, maar te sneuvelen is mij niet vergund geweest. *■„«,/

Generaal Léman.

Duitsche artillerie, door de Rue de 1'Ange te Namen trekkend.

Overwonnen was hij.

Maar hij bleef, wat hij was: een warm vaderlander, een trouw dienstknecht van zijn Koning, een groot man....

Al zou in het verder verloop van den oorlog generaal Léman zijn arm niet meer ten dienste kunnen stellen van zijn zwaar beproefd land — het Belgische volk blééf hem liefhebben, blééf in hunne Jiarten hem huldigen en eeren als een held, gelijk de stad Antwerpen hem reeds geëerd had, door aan één harer straten zijn naam te geven.

En ook zijn vijanden toonden, dat zij zijn heldenmoed op prijs wisten te stellen. Overal in Duitschland werd hij met achting en onderscheiding behandeld en, zooveel dit mogelijk was, werd getracht, de hardheid der gevangenschap voor hem te verzachten.

240

Sluiten