Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

fronten — tegen Rusland en Frankrijk — vervoerd. Alleen naar de Westergrenzen reden dagelijks niet minder dan 1300 lange treinen, alle overvol met soldaten.*)

Op het tijdstip, dat Duitschland zich voor de tweede maal tot België richtte — toen dus ongeveer dertien-duizend treinen voor troepenvervoer waren gebruikt — kon de Duitsche generale staf den opmarsen tegen Frankrijk doen beginnen.4)

De merkwaardige en niet-verwachte diplomatieke actie van den 12en was van Duitsche zijde een laatste poging, om zonder bloedvergieten de Fransche noordgrens te kunnen bereiken.

De Duitsche opmarsch moest worden verhinderd 1

Daartoe rukten met geforceerde marschen Frapsche legercorpsen

door het Maasdal op en streden in het Westen met leeuwenmoed

de Belgen.

Evenwel — het Belgische leger kón den ge vreesden opmarsch niet tegenhouden. De Duitschers waren niet alleen in aantal doch ook in militair opzicht verre hun meerderen. Steeds meer werden de Belgen teruggedrongen. Al leden de Keizerlijke troepen bij wijlen aanzienlijke verliezen — iederen dag kwamen zij nader bij de hoofdstad des lands en werd de afstand tot de Fransche noordgrens minder ver.

De voornaamste oorzaak van den voorspoed der Duitsche wapenen was echter wel het foutieve Belgische verdedigings-plan!

Wat toch hadden de Belgische strategen zich steeds voor oogen gesteld, als zij de mogelijkheid voorzagen, dat hun land door hun Oostelijke naburen in een Fransch-Duitschen oorlog zou worden betrokken? Dat de uit het Oosten opkomende legermacht zich niet aan een bestorming der — immers onneembare! — Maassterkten zou wagen en evenmin trachten zou, langs de smalle landstrook tusschen de Stelling Luik en Nederlandsch Limburg het land binnen te dringen. Neen, maar die Duitsche opmarsch moest plaats grijpen door Nederland! Over Venlo en Roermond en door Noord-Brabant zou Duitschland trachten België binnen te vallen! En omdat het onmiddellijk gevaar niét uit het Oosten maar meest en vooral uit het Noorden en Noord-Oosten zou dreigen, daarom was reeds voor lang vastgesteld, dat de Belgische hoofdmacht langs de lijn Diest-

]) De algeheele concentratie van de Duitsche legere, die in het Westen te strijden hadden, was — blijkens een dagorder van Keizer Wilhelm, die den 22sten verscheen — eerst den 21sten Augustus voltooid.

!) Beginnen. De Stelling Luik was immers slechts door de bezetting uit de vredes-garnizoenen aangevallen (zie blz. 160).

252

Sluiten