Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Gansch Frankrijk vestigde in deze dagen het oog op den man, van wiens kunde eri beleid de overwinning moest afhangen. Dat

was niet rresident l^oincaré. Het was generaal Joffre, de bevelhebber van de Fransche weermacht.

inderdaad, de Franschen mochten van dezen wachten. Den

opper-

Zwijger noemde men hem, maar mocht hij al

niet veel spreken, zijn leven tot dusverre had getoond, dat hij een man van daden was.

Josep Joffre — afstammeling van het Spaansche geslacht Da

Gouffre in de eeuw Spanje

moeten vluchten—was een man van 62 jaar. Bij het

dat 18de uit had

man veel veruitbreken van den Fransch-

Duitschen Oorlog in 1870, studeerde hij aan de PolytechnischeSchool. De leerlingen

dier School werden den 2len September van dat jaar tot 2eluitenant benoemd en werkzaam gesteld bij de verdedigingswerken van Parijs. Zoo maakte dus ook Joffre het beleg van de

hoofdstad mede.

Na den oorlog zette hij aan de Polytechnische School zijn studiën voort en bleef er tot 1872, toen hij de lessen ging volgen aan de „Ecole d'application" te Fontainebleau. In 1876 werd hij als kapitein bij de verdedigingswerken van Parijs geplaatst. Later ging hij naar Pontarlier, daarna naar Montpellier, totdat hij benoemd werd tot chef der genie te Mont-Louis.

In 1885 vertrok hij naar het Verre Oosten en 'maakte deel uit van de expeditie van Formosa. Korten tijd daarna werd hij chef der genie te Hanoï. In 1888 keerde hij in het vaderland terug en werd hij toegevoegd aan generaal Mensier, den directeur der genie aan > het Departement van Oorjog. Een jaar later tot bataillonscommandant benoemd, kwam hij met den rang van majoor bij het 5e regiment genietroepen te Versailles. In 1891 werd hij aan de

275

Oeneraal Von Heeringen, bevelhebber van het 7e Duitsche leger, dat in den Elzas stond.

Sluiten