Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Het legerbevel had verklaard, dat de spoorweg niet in handen der Franschen mocht blijven!

En dién middag namen de Duitschers wraak over het aanzienlijk verlies, dat zij 's morgens hadden geleden. Ze lieten zich niet door den dichtsten kogelregen weerhouden, die by tien- en honderdtallen tegelijk de manschappen deed neerstorten. Voorwaarts drongen ze; alles vertredend, wat hun in den weg kwam. De Franschen, al was hun verdediging ook mg zoo heldhaftig, moesten terug.

Den avond van dien dag hadden de Duitsche wapenen weer een overwinning te meer bevochten: de spoorweg Longwy-Longuyon was voor een groot gedeelte in handen der Keizerlijke troepen.

de toch nlet onaanzienlijke vesting was een puinhoop gelijk geworden (pag. 305).

Was het wonder, dat in dit avonduur hoog de vaderlandsche liederen opklonken?

Maar deze zang werd geaccompagneerd door de zwaar-dreunende slagen der Skoda-mortieren, die immer door voortgingen, hun verwoestend vuur over het belegerde Longwy uit te storten....

Longuyon was de eerste eindpaal, dien het leger van Kroonprins Friedrich Wilhelm in den Grooten Opmarsch „nach Paris" had te bereiken. En Longuyon wérd bereikt. Reeds den 24en Augustus, nadat twee dagen te voren de vijand aan beide zijden van den spoorweg verslagen was, bezetten de Duitschers deze stad. Wél overvielen de Franschen in den nacht, die op deze bezetting volgde, het vermoeide en slapende leger en hadden dies de manschappen op dat oógenblik slechts 'één gedachte: wèg te komen uit deze stad; wèl ook

304

Sluiten