Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dan een half millioen mannen sterk! — zich met alle macht verzetten!

Van een omsingeling der hoofdstad gesproken — zou dit den Duitschen legers wel mogelijk zijn, daar zij hiervoor ongetwijfeld tienduizenden en nogmaals tienduizenden manschappen zouden moeten afstaan? Maar de menschen voorraad in Duitschland was toch niet onuitputtelijk? De reusachtige verbindingslijnen in België en Noord-Frankrijk eischten immers een bewaking van honderdduizenden?

De omsingeling een onmogelijkheid ?

Voor de Parijzenaars stond het vast, dat de omvatting en belegering hunner vesting door de Duitschers, die in slechts even vier weken getoond hadden, dat het woord „onmogelijk" voor hen niet bestond, een feit zou zijn, vóór er een week nog maar was verloopen. Anders was de Regeering niet gevlucht!

Het tweede beleg was aanstaande.

Maar volhouden zouden ze. Tot het uiterste, zeiden ze generaal Gallieni na!

HetFransche legerbestuur hield thans de offlciëele waarheid niet meer tegen, 't Erkende thans, dat de Duitschers uitalle richtingen zegevierend Frankrijk binnenrukten, al verzweeg het—begrij pel ij kerwijze! — nog'veel van wat

op dien Opmarsch betrek- .Engelsche artillerie in stfl 6 oprukkende Duitschers. dringenden vijand stelde en king had hem toeriep: „Gij eischt onze In de onmiddellijke nabijheid der hoofdstad bulderde nu het De Matste vooral was op heftigen tegenstand gestuit. Gedurende zijn Opgeschut. Ja feitelijk kon worden gezegd, dat heel Noord-Frankrijk marseli van Longwy naar Verdun, en van Verdun verder zuidwaarts, hadden

, , ,' ..j _.„nlo n.-mmoi- nnff rlo njprplH sterke Fransche troepenmachten — bijna het geheele Fransche middenleger

het sehouwtooneel was van oen st u, zooa s nininiei nog (ie weieiu r . ,. , , , &.

"tl suiuuwiuuucci woo van o j , ^ p vormend — hem den doortocht betwist. En zeer zware verliezen had het 5e

had gezien. Overal, van Rijssel tot in een bijkans rechte lijn zuid- Duitsche leger geleden, toen het door het Argonnerwoud voorwaarts trok, toen

waarts naar Parijs, van Parijs in een lijn oostwaarts tot Verdun, J) het zich daarna — den len September was het — in het Aisne-gebied op den

vijand wierp. Dien dag streed het 5e leger onder de oogen van zijn Keizer.

Niet alleen de legers van Von Kluck, Von Bülow en Von Haussen waren En was het die tegenwoordigheid, welke den Duitschers moed gaf, om door

met onweerstaanbaar geweld diep in Frankrijk doorgedrongen — óók Albrecht von een stormloop zonder weêrga zich het bezit der vijandelijke stellingen te ver-

Wurtemburg, óók Kroonprins Friedrich Wilhelm hadden hun Opmarsch voortgezet. werven, ook al viel het bezettingsleger van Verdun het Fransche veldleger bij?

:; 11

stonden er de groote, vijandelijke legers tegenover elkander. En in het daartusschen, door den Duitscher verwonnen gebied, wras het een stille strijd van het Fransche volk tegen den overwinnaar en waren het de Fransche franc-tireurs, die steeds den erfvijand tot een immer-durende waakzaamheid noopten. Heel Noord-Frankrijk één slagveld.

Ja, de bloeiende velden waren er platgetreden onder den voet

der voorttrekkende legers of omwoeld door de spitse bommen van het veldgeschut. Gansche welvarende dorpen waren er in één rookenden puinhoop veranderd, omdat het vijandelijk vuur de in de straten en tusschen de huizen verschanste verdedigers had zoeken te treffen en langs de wegen was de grond donker gekleurd van het bloed, dat

er had gestroomd, en

waren de graven, in haast voor de gevallenen gedolven ....

Heel Noord-Frankrijk één

slagveld, maar ook één

kerknof!

Was het dan wonder, dat Parijs sidderde, toen het kennis kreeg van den toestand, waarin het land verkeerde?

Maar ook — was het wonder, dat op dit oógenblik de met ondergang en dood bedreigde bevolking zich oprichtte, zich tegen den op-

345

Sluiten