Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

klonken er en de donder der zware kanonnen was als muziek in de ooren der soldaten, die overwinnend dé Duitschers voor zich uitdreven.

De nederlaag van Von Kluck had die van Von Bülow én Von Haussen tengevolge; het leger van Kroonprins Friedrich Wilhelm sleepte ook dat van Albrecht von Wurtemburg mee in zijn vlucht.

Al de Duitsche legers waren op den terugtocht

Het waren glorievolle dagen voor het Fransche leger en voor heel het Fransche volk. Rust keerde allerwegen terug. Men schertste en lachte weer. En niemand was er, die zich niet overtuigd hield, dat het Duitsche gevaar bezworen was.

Een niet gering deel van 's lands. dankbaarheid oogstte generaal Pau, generaal „Soixante-dix", gelijk zijn soldaten hem noemden. Soixante-dix tocli was de naam van het Fransche kanon, op welks vernietigende kracht natie en leger hoopten in den strijd tegen den vijand. En „Soixante-dix" was óók generaal Pau: geweldig en onweerstaanbaar als het Fransche geschut.

Wat generaal Pau dan had gedaan?

Hij was van de veronderstelling uitgegaan, dat de Duitschers met groote moeilijkheden te kampen moesten hebben bij het aanvoeren van den benoodigden schietvoorraad voor hun legers. Fransche en Engelsche ingenieurs toch hadden zich beijverd, alle bruggen en spoorwegen in den rug van de invallers onbruikbaar te maken.

Wanneer nu de beschikbare ammunitie den vijand kon worden ontweldigd, overlegde generaal Pau, zou hij als machteloos worden in het vreemde, hem vijandige, land.

En dit overleg rijpt6 weldra tot een plan en dit plan werd, zoo spoedig als 't maar mogelijk was, uitgevoerd.

Het was bij Crépy-en-Valois, zuid-oost van Compiègne gelegen, dat Fransche verkenners de aanwezigheid van een Duitsche ammunitie-colonne hadden gerapporteerd. Ze spraken er zelfs van, dat de trein een lengte van bijna vijf mijlen had!

Generaaj^Pau zond er terstond zijn cavalerie op af. Er moest snel worden gehandeld, beval hij.

En of ze snel handelden, deze Fransche cavaleristen. Ze spaarden hun dieren niet. Tot een steeds sneller galop spoorden ze hen aan. En met wijdgeopende neusgaten en hijgende flanken renden de dieren voort, sneller, steeds sneller.

De Duitsche manschappen, die de ammunitie moesten bewaken, werden volkomen verrast. Even verdedigden ze zich. Toen staken zij, die aan de degens der Fransche cavaleristen ontkomen Waren, de handen op.

Snél moesten de mannek handelen, had generaal Pau gezegd. Welnu, dat deden ze. Ze spaarden zich de — trouwens doellooze —

366

Sluiten