Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

in ae hitte van den strnd kon aan het gereedmaken van loopgraven niet worden gedacht. De Duitschers — immer voorzien van een schop — wierpen snel een heuveltje op, van waar achter ze op den vijand vuurden.

Den 14en September werd in het Aisne-gebied de strijd tusschen de Duitsche en de Verbonden legers hervat.

Van Verdun tot La Fère werd met verbittering, met een schier nog ongekende hevigheid gevochten.

De Franschen en Engelschen wilden door den Duitschen muur heenbreken — de Duitschers, vastbesloten, wilden stand houden.

Dien dag bleef de slag onbeslist. Dien dag! Maar ook de volgende dagen, ook de volgende wéken, ook de volgende m a & u d e n!

Het Fransche offensief faalde telkens tegenover het Duitsche defensief. Want de Duitschers hadden zich zulke sterke stellingen gekozen, dat het den Verbondenen noch door kanonnades noch door storm-aanvallen gelukken mocht, hen daaruit te verdrijven.

Doch ook omgekeerd: als de Duitschers het offensief hernamen, faalde dit tegenover het defensief der Franschen en Engelschen. Want ook dezen hadden zich dermate verschanst en ingegraven, dat de Duitschers niet bij machte bleken, hen te overweldigen.

De veldslag in het Aisne-gebied werd van lieverlede een Stellingoorlog. De tegenstanders groeven zich tegen elkander in, loopgraaf

werd tegenover loopgraaf gesteld Het werd een strijd ónder

den grond

Wéken, maanden hield de strijd in het Aisne-gebied aan.

Soms poogden de Franschen en Engelschen er een einde aan te

374

Sluiten