Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

geheel onze weermacht gemobiliseerd Neen, geen enkele Duitscher

is over Nederlandsch grondgebied België binnengetrokken "

Niettegenstaande die stellige verklaringen bléven Duitschlands vijanden Nederland wantrouwen. En telkens weer doken er berichten op, dat Nederland in stilte Duitschland de behulpzame hand bood!

Doch in de eerste dagen van October 1914 logenstrafte Nederland met een groötsche daad al die verdachtmakingen, al die onjuiste mededeelingen van een door oorlogshaat verblinde pers.

Toen, in October 1914, toonde Nederland, dat het gróót, heerlijkgroot was

Vanaf het oogenblik, dat de eerste donder van het Duitsche geschut over de heuvelen rolde van het Land van Hervé, werd ook in Nederland een oprecht woord van beklag voor Arm België gehoord. Men voelde zelfs inzonderheid in Nederland voor het volk, welks geschiedenis voor een groot deel met de eigen landshistorie was samengeweven.

Welnu, dat méde-gevoel, dat waarachtig medelijden uitte zich, toen in de dagen van Antwerpens val de duizenden vluchtelingen in Nederland bescherming zochten en een toevlucht vonden; toen niet alleen dé rijken en gegoeden maar vooral ook de minder-bedeelden met elkander wedijverden in het bieden van hulp en in het betoonen van naastenliefde.

Ja, in waarheid, een klein volk kan groot zijn; een klein volk kan aan de wereld groote daden doen zien!

Dat heeft het Nederlandsche volk bewezen, toen het de Belgische vluchtelingen ontving en barmhartigheid bewees; niet Oostwaarts ziende, of men er de wenkbrauwen fronsde, noch vragende blikken werpend naar het Westen, of in het machtigste wereldrijk, dat immers België's land en volk beschermen wilde, ook de beurzen ontsloten werden.

Ja, toén was Nederland groot, toen het de goudstukken afwees, die men uit het buitenland het aanbood; toen het toonde, dat het nog steeds het recht had, om den eerenaam te dragen, dat het 't klassieke land der vrijheid was.

Uit de gemeenten der Stelling Antwerpen, uit de Scheldestad zelf, stroomden de inwoners weg. Een paniek had hen bevangen. De vrees voor den Duitscher beheerschte hen in die mate, dat ze huis en hof, al hun bezittingen, al waren ze ook geheel ongeschonden, verlieten. Het léven wilden ze redden; hun eigen leven en dat van vrouw en kinderen.

De stroom begon reeds den derden October, toen de Stellingbewoners van de militaire Overheid verlof kregen, zonder pas heen 194

Sluiten