Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

toen dit land verklaarde, dat het 't bestaan der Zuid-Afrikaansche Republiek — gewaarborgd door de Engelsch-Transvaalsche Conventie van 1884 — geëerbiedigd wenschte te zien; een daad, waarmee Duitschland vooral de sympathie der Hollandsche Afrikaanders won....

Engeland kreeg ook Frankrijk tegen zich, toen het met dit land over het gebied rondom de Nijl-bronnen in geschil geraakte. En méé doordat Rusland in het Eilandenrijk een gevaarlijk concurrent zag ten opzichte van China en overig-Azië, ontstond er een vertrouwelijke toenadering tusschen Frankrijk en Rusland, die op hun beurt nu ook toenadering zochten met Duitschland Want was

Engeland niet hun gemeenschappelijkevijand ?

Duitschland echter wendde zich meer naar de Engelsche dan naar de Russisch-Fransche zijde. Het geloofde niet in een oprechte

vriendschap van Frankrijk, dat immers revanche wenschte, en van Rusland, waar het Slavendom

vijandschap had verklaard aan den Ger-

De Engelsche Minister-President Asqulth.

maanschen

stam. Méér sympathie scheen er, althans in Duitsche regeeringskringen,voor Engeland te bestaan; wat zich openbaarde in de zeer critieke momenten van den worstelstrijd der ZuidAfrikaners tegen de Engelsche over■*macht. Waarom? Was het, omdat Duitschland zich over¬

tuigd hield, dat

het te zamen met Engeland de wereld beheerschen kon? Of.

waren de Duitsche diplomaten niet opgewassen tegen de Britsche hooge-politici, die — na eerst buiten Europa gestreefd te hebben naar een Angelsaksische wereldheerschappij — thans in Europa zélf den voorrang voor hun land opeischten?

Duitschland zag in — te laat —, dat op een samengaan met Engeland niet te rekenen viel. Dit land toch sloot in April 1904 met Frankrijk de bekende Entente; ging zeer vriendschappelijke betrekkingen aanknoopen met Rusland, dat pas zijn ongelukkig-beëindigden

oorlog met Japan had gevoerd En van deze drie landen was

Engeland het krachtigst en het machtigst. 244

Sluiten