Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De teerling was geworpen.

Zuid-Afrika zou de Rijks-Regeering bijstaan met geld en goed en de zonen des lands zouden zich voor Engeland in den Oorlog

begeven en uit „strategische overwegingen" Duitsch-ZuidWest binnenvallen. Diè teerling was geworpen.

Doch nog iets anders gebeurde, iets, wat Botha niet had voorzien, wat hij althans niet gedacht had, mogelijk te zijn: de meest geziene Afrikaners gaven door wóórd en daad hun strenge afkeuring over zij n Engelsen-gezindheid

Oeneraal Louis Botha, die tegen de Duitsche gjj over den door hem — OD troepen in Zuid-West-Afrika aanvallend optrad. r

bevel of verzoek der RijksRegeering — op touw gezetten Veroverings-Oorlog te kennen.

In de vergaderingen van Parlement en Senaat kwam deze afkeuring reeds tot uiting. Maar striemend werd ze, toen de bevelhebber van de weermacht der Unie, generaal Beyers, aan den Minister van Verdediging, Generaal Smuts, om zijn ontslag verzocht.

Generaal Beyers sprak in den .brief, die zijn ontslag-aanvrage inhield, onomwonden uit, wat hem, den echten, onvervalschten Afrikaner, in de handelingen der Regeering tegen de borst stuitte.

Die brief, een merkwaardige bijdrage tot de kennis van den Afrikaanschen Opstand, moge hier grootendeels volgen:

Pretoria, 15 September 1914. „Het is u bekend, dat in den loop van Augustus ik u en Generaal Botha mondeling meedeelde, dat ik had gemerkt, dat er kommando's naar Duitsch- Zuid-West-Afrika werden gezonden met het doel dat gebied te veroveren. Ik stond toen op het punt mijn ontslag te nemen, maar hoorende, dat het Parlement bijeengeroepen zou worden, besloot ik te wachten, hopende, dat er een uitweg uit de moeilijkheid zou worden gevonden. Tot mijn uiterste verbazing echter bekrachtigde het Parlement het besluit van de Regeering, n.1. om Duitsch-ZuidWest-Afrika te veroveren, zonder eenige uittarting van de zijde van de Duitschers tegenover de Unie. Het moet de Regeering bekend zijn, dat verreweg de groote meerderheid van de Hollandsen sprekendebevolking van de Unie het besluit' afkeurt, dat wij de grens overtrekken en dat twee bijeenkomsten van kommandanten, onlangs te 'Pretoria gehouden, daarvan welsprekend getuigden. Ik daag de Regeering uit door een beroep op het volk, zonder van dwang ge252

Sluiten