Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Bij de laatste woorden vièlen de schoten en Fourie was niet meer.

Geen oogenblik heeft hij vrees of wankelmoedigheid betoond. Alleen wanneer hij van zijn familie sprak of van zijn land en volk, kwamen de tranen hem in de oogen. Hij is onverschrokken, met volkomen vertrouwen op God gestorven "

Zoo beschreef de Volkstem de laatste oogenblikken van den man met het groote Afrikaner hart. $g||jjÉ

Er was gratie voor hem gevraagd. Zijne vrienden — ook zijn moeder! — hadden Minister Smuts om zijn leven gesmeekt.

Tevergeefs! De Minister was ver van Pretoria verwijderd. Per telefoon verwittigd, wat men hem afsmeekte, antwoordde Smuts: „Morgen vroeg te negen uur kunnen de verzoekschriften mij ter hand worden gesteld"!

Wist Minister Smuts het niet, dat dan reeds vier uren lang kapitein Fourie een lijk zoude zijn?

Geen genade voor den rebel! De Britsche vlag, die over Zuid' Afrika wapperde, eischte voldoening voor haar geschonden eer.

Geen genade," — zeide Jopie Fourie — „wordt mij betoond. Nu moet ik sterven, omdat ik trouw ben gebleven aan datgene, Waaronder ik geboren ben en waarvoor ik altijd heb gevochten. Geen genade wordt mij betoond, hoewel ik toevalligerwijze de jongen was, die onder de witte vlag uitging om de overgave van Dr. Jameson te aanvaarden. En nu is hij Sir Starr Jameson, terwijl ik word doodgeschoten!"

Ook de dag van 20 December zou voortaan voor allen, in

wier borst een Afrikaner hart klopte, een dag van droeve herinnering, een dag van rouw zijn

Totdat

Botha — Triumphator!

Botha had gezegevierd. De Opstand was onderdrukt. De Wet zat in den tronk; Beyers, Fourie, en vele anderen waren gedood.

Die nog „opstandig" en in vrijheid waren, hadden de wijk genomen naar Duitsch-Zuid-West.

„Maritz en Kemp," — proclameerde Minister-Président Botha — „Maritz en Kemp zijn er in geslaagd, naar Duitsch-Zuid-West te ontsnappen. Daar uitgerust met nieuwe gèweren en met artillerie en geholpen door hun Duitsche bondgenooten, zuilen zij trachten de Unie binnen te dringen. Onze naaste plicht is nu dat gevaar onder de oogen te zien en het onmogelijk te maken, dat DuitschZuidwest-Afrika in de toekomst weer gebruikt wordt als een veilige

287

Sluiten