Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

elkaar overleg gepleegd te hebben, van oordeel, dat het voor beide noodig is, maatregelen te nemen ter bescherming van de algemeene belangen in het' Verre Oosten, bedoeld in het Engelsch-Japansche Verbond, vooral met het oog op de onafhankelijkheid en onschendbaarheid van China, gelijk in die overeenkomst wordt bepaald. Er wordt aangenomen, dat het optreden van Japan zich niet zal uitstrekken tot den Grooten Oceaan buiten de Chineesche Zeeën, tenzij het noodig mocht zijn ter bescherming van Japansche scheepvaartlijnen

111 ueii vjuouitjii

Oceaan, en niet buiten de Aziatische wateren ten Westen van de Chineesche Zeeën, noch tot eenig buitenlandsch grondgebied, bebalve land in Duitsche bezetting op het • vasteland van OostAzië".

Het was duidelijk : óók uit Azië moest Duitschland wórden verdreven. Enge'land wilde het zoo. Dat door Japan werd verklaard, dat KiaoTsjou eventueel weer aan China zou worden teruggegeven, geschiedde alleen om den schijn

Admiraal Jellicoe, opperbevelhebber der Engelsche vloot, te redden. Ieder

aan boord van het vlaggeschip. wag er yan oyer.

tuigd, dat Japan, wanneer het Kiao-Tsjou verwon, het zou behouden -voor zich zelf!

Duitschlands antwoord op het Ultimatum? In gesprekken en in couranten-artikelen had men geen woorden genoeg, om de „cynische onbeschaamdheid" van het Oostersche Rijk te hekelen. Men wist het wel : Engeland Zat er achter, maar was dan Japan niet een zelfstandig Rijk? Zeker, klonken luid en allerwegen de vermoedens, zeker, Engeland had Japans hulp gekocht. 306

Sluiten