Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Plotseling! Een schok!

En aan dek komende, zagen de .manschappen het schip van achteren naar voren overhellen. En weer een oogenblik later had een vreeselijke ontploffing plaats, waardoor het schip aan stukken vloog. Het ongeval duurde 4 minuten.

Een torpedojager, welke op 5 of 6 mijlen van de plek was, toen de ramp geschiedde, stoomde- onmiddellijk naderbij en een goed uur later was ook de reddingboot van St. Abbs ter plaatse. Tegen 6 uur in den namiddag waren nog meer schepen, ook oorlogsschepen,'aangekomen, die allen naar drenkelingen vischten.

De mijn — ja het moest een mijn zijn! — scheen den kruiser dicht bij het magazijn te hebben getroffen. De ontploffing was zoo hevig geweest, dat van het houtwerk van het schip nog slechts één stuk hout was overgebleven, groot genoeg om een drenkeling te dragen.

Reuter berichtte een paar dagen later — 7 September —, dat de ramp 4 dooden en 13 gewonden had .geèischt. Alsook 243 anderen, die vermist werden.

Engeland treurde, want het begreep, dat die „vermisten" tot de gedooden behoorden....

Maar den lOen September wist heel Engeland het, dat de ondergang van dezen kruiser een gevolg was van een Duitschen duikbootaanval.

En toen schudde men in overmachtig-Engeland de vuist en zwoer men wraak....

De Noordzee versperd.

In de eerste dagen van November 1914 gebeurde iets, dat voor Nederland van groote beteekenis was. Wat toch was het geval?

In den Zee-Oorlog vielen ettelijke schepen en hun bemanningen ten slachtoffer aan de door Engeland en Duitschland uitgestrooide mijnen. Ettelijke schepen van onzijdige mogendheden; óók van Nederland.

De Tweede Haagsche Vredes-Gonferentie had zich wel mtet het mijnen-gevaar bezig gehouden en zelfs ook een Mijnen-Tractaat vastgesteld, dat de veiligheid van de vreed'zame scheepvaart beoogde — doch nu de Zee-Oorlog er was, scheen ook dit Mijnen-Tractaat een „vodje papier" geworden 1). Dag aan dag tenminste werden de onzijdige landen getroffen door de berichten, dat er van hun schepen wederom op mijnen waren gestooten en gezonken.

*) Art. 3 van dit Tractaat luidde: „Bij gebruik van verankerde zelfwerkende contact-mijnen moeten alle mogelijke voorzorgsmaatregelen, worden genomen voor de veiligheid van de vreedzame scheepvaart".

364

Sluiten