Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

deel had uitgemaakt. Ook de „Nürnberg", die op afzonderlijke tochten, o.a door de vernieling van Engelsche kabél-stations, den vijand heel wat afbreuk deed, behoorde er toe. Verder bestond het Duitsche smaldeel uit het vlaggeschip de „Scharnhorst", 11.600 ton, „Gnedsenau". 11.600 ton, „Dresden", 3650 ton, en „Leipzig" 3250 ton.' ^getwijfeld, in vergelijking met de Engelfeche-Russische-Japaneche-Australische-Fransche zeemacht, die de wateren dier verre zeeën te bewaken had, «en „nietig en onaanzienlijk smaldeel".

Dat Von Spee desniettegenstaande niet aan de kaapvaart alleen zich gaf rf tot een verdedigende houding zich bepaalde, maar óók aanviel, was wel een bewijs van zijn durven en kunnen.

Een schepeling van de „Scharnhorst" beschreef althans ih korte bewoordingen de verrichtingen van het eskader.

„Den 19en Augustus l— zoo verhaakte hij — bereikten wij de Marschall-eilanden. Maar reeds na twee dagen staken wij, na kolen geladen te hebben, weer in zee. De „Emden" verliet het eskader op 22 Augustus met een bijzondere opdracht1). Eveneens de „Nürnberg". Op 6 September kwamen wij weer met de „Nurnberg" samen. Zij bracht Amerikaansche en Engelsche kranten uit Honoloeloe mede. Nu kregen de Duitschers eeriigszins een overzicht van den toestand! in Europa. Iedereen was in de beste stemming. Men begreep, dat men tegen de overmacht van den vijand niet opgewassen was, maar ging op kaapvaart uit. Te Honoloeloe waren 37 vrijwilligers, bijna alemaal Duitsche Amerikanen, aan boord geslopen; zij kwamen pas in volle zee te voorschijn.

„Dienzelfdën avond, 6 September, verliet de „Nürnherg" het eskader, om een Engelsch kabelstation te vernielen. Den 7en Sep-

méést-schuldige is aan het uitbreken van den Volkerenstrijd te land en ter zee, hebben óók déze vraag te beantwoorden: Handelde Duitschland wel verstandig, met juist voor het uitbreken van den Oorlog een zoo bekwaam zeeofficier door een opvolger te doen vervangen? En waar hier een beslist ontkennend antwoord moet worden gegeven en de verwonderde uitroep past: Hoe kon de zoo op alles bedachte Duitsche Marine-Staf tot dit besluit komen! daar móét wijl men immers in den loop der jaren wel tot de overtuiging gekomen is, dat in de Duitsche verantwoordelijke kringen men even bedachtzaam als vooruitziend was en men er zich niet aan „opzettelijke domheden" schuldig maakte — deze conclusie worden getrokken: Duitschland heeft niet den Vorstenmoord van Serajewo en de daaruit ontstane Oostenrijksch-Servische en Oostenrijksch-Russische verwikkelingen aangegrepen, om ztjn lust tot oorlog-voeren bot te vieren.

Had Duitschland den Grooten Oorlog voorzien en het uitbreken daarvan in den zomer van 1914 gewild, dan was voor graaf Von Spee geen opvolger benoemd.

x) De „Emden" verliet — volgens het verhaal van kapitein-luitenant Von Muecke — het eskader den .Hen Augustus voor de eerste maal.

Het blijkt dus, dat kapitein Von Muller met admiraal Von Spee wel voeling hield. 386

Sluiten