Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zoon speelde. Hij kon verliezen noch winnen, want winst was verlies en verlies was winst. De moeder zweeg, en haar verwijt deinde. Groeide als het verzet in Hubert groeide en luwde dan weer voor kort. Die moeder bleef waakzaam; volgde elke innerlijke beweging van haar grootgeworden kind. Zij stond aan zijn bed en bespiedde zijn slaap, als ware hij een zieke. Zij koesterde hem op de haar eigen ingetogen wijze, waaraan hij haar als zijn moeder herkende. Zij groeiden dit jaar dieper in elkander, dan in al de jaren die daarvóór lagen, en beiden begrepen zij.

En Gretha kwam, bracht borduurwerk mee, zong door het huis, dat met de diepe hooge gangen niet gebouwd was op vrouwenzang, zoodat iedere eindklank verklankt weeromkwam, teruggeworpen als een overbodigheid... en zij wist niets van den stommen strijd tusschen moeder en zoon en poogde aarzelend vriendelijkheid te bieden, ook aan de moeder.

Ja, nu werd Hubert voor zijn doen toch erg kribbig en prikkelbaar jegens Gretha. Hij erkende dit, wanneer hij in een bitter dispuut met haar, zichzelf weer bliksemsnel overzag. Hij was van nature teeder en mild van vergeven, en wat hij geduld zou hebben van een ander, verdroeg hij van zijn verloofde niet. Er ging geen dag voorbij die niet geteekend was door zijn spijtig betoog. Dan had ze weer wat misdaan in zijn oogen; geen eerbied betoond aan boeken of aan zijn Japansche platen; gesold met de teedére gevoelens van hem of moeder; een jolige volksche streek uitgehaald, of haar voorliefde voor de heide uitgekraamd.

3X

Sluiten