Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Ja straks ga ik even naar de Schans."

„O dat ga ik mee Hubert?"

„Als je geen handwerkles hebt goed. 't Wordt laat. Heb je les?"

„Ja dat weet je; lam hè?"

„Zooiets is te bekijken als je 't op je neemt."

In de schemerige kamer wordt het stil. De moeder staat op, maalt ergens in 't huis koffie.

„Gretha "'

„Ja wat Huib?"

„Waarom help je moe nu niet even?"

Waterfloers komt voor haar oogen. „Ik kan niet Huib

't is nooit goed wat ik doe. Ik word hier zoo loom en zoo bang jongen."

„Krijgen we weer zooiets?" Hij loopt door de kamer, frommelend met de vingers. „Gretha "

Ze is bij hem, neemt zijn scheef hoofd tusschen haar handen en kust het. „Wat is er toch Huib, wat is er gebeurd met jou?"

„Gebeurd?"

„Heb je weer nieuwe lessen? Waarom vertel je me nooit wat?"

Hij ziet schielijk op en zoekt haar oogen. Ah zoo is het dit, het wantrouwen?

„Ik ga dus straks naar de Schans," zegt hij toonloos,

zonder acht op haar vraag te slaan. „Daar is moeder "

Hij maakt zich los.

Moeder gaat maar even door de kamer, zwijgend als

40

40

Sluiten