Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Er werd gegekt: zou 't weer niets voor scheven Hubert zijn, die vrijt nogal graag schooljuffrouwen op. — Maar eer de jonkheid ontduizeld was door deze goednieuwe prikkelende verschijning, gaf 't brutale kipje voorgoed den arm aan den secretaris. Juffrouw Reneman, die zoo lastig was geweest en zoo coquet met haar verschrompelend mondje gedraaid had, wilde in het water springen, maar pa Reneman zocht voor haar een rijken slager uitKockengen en daar deed ze het mee. Dat was toch wel een lompe rijke slager vond ze zelf; als ze tegen hèm mondjes trok, vroeg hij of ze pijn ergens had. Overigens was hij 't meest in de slagerij en rook hij 's avonds naar uitgebraden vet.

Nu gaan de dagen en de weken, de maanden voorbij; in de vrome gezinnen komt de Bijbel uit en begint men overnieuw. Hubert's moeder wordt ziek en er komt een nicht uit Amerongen, een oude juffrouw van adel, maar deze gaat spoedig weer heen, want mevrouw knapt op en neemt het stramme bewind weer over.

45

Sluiten