Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en de jongens praatten over den handel na, dan gebeurde het dat de koppen bij elkander kwamen. Wat dan verhandeld werd, ja ze wist het wel, Vader wist het ook. Dan stond Vrouke zwijgend op en nam een stoel in 't voorhuis. In 't achterhuis vertelden de jongens dan luide elkander van allerhande avonturen met boerendochters, zelfs met stoepmeiden. Alles wat rokken droeg, stond in hun aandacht.

En op een avond is Elie thuisgekomen, gesteund door vrienden. Hij kreunde en Vrouke die 't rumoer hoorde en in het voorhuis kwam geloopen, zag haar broer bebloed en vuil. Ze duizelde maar viel niet flauw. Moeder gilde en viel achterover tegen den wand; Vrouke haalde een waschkom en bette de wonden van haar broer, ja ze verbond hem met ouderwetsch grauw linnenzwachtel. Ze voelde zich dien avond veerkrachtig en zoo sterk; ze vond dat Elie gelijk had in den twist die op vechten was uitgedraaid en ze kon maar niet tegen hem zeggen dat het verkeerd was, zoo beestig te werk te gaan. Telkens ging ze naar hem toe; hij zat nasnokkend van kwaadheid in 't achterhuis en had zijn verhaal van 't gevecht al gedaan, al wel zes maal. Dan verschikte ze even het verband, of vroeg of 't niet te strak zat en waar hij pijn had. „Pijn?" Wat dacht Vrouke wel van haar broer. Dien avond gevoelde ze groote verteedering voor Elie en dat ging zelfs over op Joseph en Bram.

Als ze later dat vechten overdacht, kon ze niet begrijpen, dat ze er dien avond zoo vergoelijkend tegenover had ge-

50

50

Sluiten