Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

men die niet te verzetten zijn, of te dwingen iets anders te doen dan je doet, één ding kan ... ik kan je doodmaken — bedacht ze. Als ik, of als vader zegt tegen een werkman: hak dien boom voor me om — dan is 't ineens uit met die vreemdheid die daar warrelend tegen de lucht afsteekt.

Nu denkt Vrouke aan sterven. Een boom sterft als de rooier komt met den bijl. Kan een boom ook ziek zijn? Kan een boom pijn hebben, ziek zijn aan zijn longen? Zou een boom dan ook bleek gaan zien? 't Wriemelt zoo tegen de lucht, waar al die duizenden bladeren ritselend bewegen. Nu wordt de boom heel groot, grooter dan hij al is, alles om haar heen is één groote boom én lucht; zoo slaapt ze in, op het mos, met haar handen boven het hoofd.

Natuurlijk werd niet lang naar Vrouke gezocht toen vader weer had ingespannen, want het bosch was klem en ze hoorde het roepen eerst vaag door haar slaap, toen werkelijk en ze krabbelde al overeind met bonzend hoofd. Er jeukte een diertje in haar hals, ze sloeg het weg zonder er naar te durven zien. Rakelings langs de stammen der boomen liep ze naar 't huis terug, zoodat ze telkens over bovenwortelen struikelde. lederen boom raakte ze even aan, een tipje maar. Waarom ze dat deed? Was het haar niet precies, alsof ze vrindschap met de boomen had gesloten? In de bosschen school haar genezing, en bosschen zijn vele boomen. 't Waren dus die vele hooge starre boomen, die niets zeggen en maar stilstaan, wriemelend de kruin tegen de lucht, 't waren de boomen die haar weer

96

96

Sluiten