Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

rood geschminkt, storten zich stroomen in de kloven als wit-bloedende wonden. Alzijdig omspiegeld door kristallijnen licht staan de kleurige huizen met hun omloofde waranden tegen de zwarte glooiing en der steeds naar hooger hemelhoogten opliggende bergen. Ze staan er met open, omloofde waranden onder de breede luifels der daken, die als runderhoornen zijn omgespitst. Marmerwitvee, geweldige ossen, schrijdt koninklijk voor de kouters, bedaard als oliphanten. Maar opeens, in de verte tot aan den zoom der verre gletschers die als witte hemelen in de hemelen zijn, — een leger van vee, een patriarchale kudde, waarvan de schaduwen vlekken over het egale, stijgende weidekleed. Hoort, overal tusschen het ruischen der duizenden stroomen en het gezuig van den wind door de wouden als loeide onzichtbaar een koehoorn, — kleppen de klokken der runderen met een diepen klank, als gingen ontelbare kerken aan.

Langzaam en moeizaam tilt onze trein zich omhoog, hij giert over zijn staven, die dóórzingen als Aeolusharpen, en het

44

Sluiten