Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tick. Het leven van de menschen hier is alleen maar gracieus. Gracieus en beeldend bewegen.

Jenny: (nadenkend) Zoo voel ik het ook.'t Gebaar van de menschen is alles, 't Gebaar van de menschen.... en de pracht van de dingen. Geen spheer. Karei: (nauw hoorbaar) Geen tragiek. Historie en Schoonheid. (Klokken beginnen te klepperen als bezetenen. Het gaat aldoor sneller, en sneller, als zitten ze elkaer achterna, tim-tam, tim-tam, maar twee soorten van tonen, zooals bij ons de spoorklokjes. In de onrust der klokken hoor je de zee-aanwezigheid, die zich niet inluid golfgedruisch kenbaar maakt).

Jenny: Sst, luister is, wat is dat? (De klokken neuriën uit, naklank beeft op de lucht. Een vreemd geruisen, klappend en ritselend als een onzichtbare zomerregen, nadert plotseling door de roerlooze, onverstoorbare blauwheid van de wereld, buiten. Zacht sleepende, monotone melodieën zoemen aan om de hoeken van het pleintje, —■ contrasteeren met de wreed-licht blijvende, schaduw-

73

Sluiten