Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

pers van hun geloken oogen. Dan, plotseling, staat Jenny stil.) Jenny: (diepademend)God,watschoon! Karei: (blijft ook staan). . Jenny: Kijk, daarginds, 't is net of de zee omhoog gestegen is uit het dal, tusschen die paarse bergen.

En wat een bloemen, overal, overal, waar je ziet over de glooiende velden tusschen de palmen, het lijkt wel zoo helder als sneeuw tegen het donkere violet van de zee.

Karei: (wijst naar de andere zijde.) Jenny: Daar óók al zee. En hoe diepblauw nu, van hier gezien, het lijkt haast zwart, als een rouwfluweel. Karei: (afgetrokken om wat te zeggen): Er is wel gezegd, dat dit de mooiste plek van Europa is.

Jenny: Het is ongeloofelijk. (peinzend) Diep- somber van schoonheid, en lachend en helder toch ook. Kijk, al die bloemen en die witte toppen van de donkere bergen onder de aldoor zonnige blauwe hemel.

Karei: (worstelend met zijn teederheid, legt, één seconde maar, zijn hand op Jen-

86

Sluiten