Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

heeft het véél zwaarder gehad dan menigeen: zij droeg mee de zorgen van haar man-directeur; zij mocht een heele boel dingen niet doen, waar een ander wel 'ns verlichting in vond; zij mocht nooit weigeren, nooit tegenstribbelen. Zij moest altijd werken, altijd door. Daarom was 't haar een groote belooning, toen ze bij haar veertigjarig jubileum door de Koningin met de Huisorde van Oranje-Naassau begiftigd werd. Tooneelkunstenaars zijn niet verwend op dat punt, en dus mocht Marie van Eysden deze accolade wel als een bizondere onderscheiding opnemen.

Dx heb Mevrouw van Eysden eigenlijk eerst goed leeren kennen bij het instudeeren van „Mijnheer Pirroen". *k Heb daar zoo goed als alle repetitiën van meegemaakt, en gezien hoe ze bouwde, bouwde en hoe ze op ontroerde momenten, na 'k weet niet hoeveel repetities nóg met tranen in de oogen stond.

Ze is zoo'n goeie, vroolijke vrouw; ze montert je dadelijk op. Ze kan een allerliefste vriendin

wezen — en een aller-gezelligste collega. En

ze is altijd vol interesse voor opmerkingen omtrent haar rol. Daar is niets van hoogmoed, al

47

47

Sluiten