Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

staldeuren stil zwenken, terwijl een geleide van ruiters uit het zadel steeg. 4'

Nog niet had ik in mijn kamer al de kaarsen opgestoken, of Basque diende mijnheer de Pomponne aan. Ik schrikte. Waar de rentmeester van mijn vader zich meldde, was er altijd iets ernstigs aan de hand.

Daar vertoonde hij zich al op den drempel met zijn gespoorde reislaarzen, krijgshaftiger dan ooit ondanks zijn jaren.

Wij begroetten elkander. Ik bood hem een stoel aan, maar eerst knoopte hij zijn rok los, haalde een pakket uit een der binnenzakken te voorschijn, ontgespte den riem, die er omheen was gebonden, bevrijdde het van een omhulsel uit wasdoek, en reikte mij dan een brief over met het zegel van de Lingendres er aan. Aandachtig las ik wat over mij was besloten: Bevel, om den morgen, volgend op de ontvangst van het schrijven, den brenger er van naar het vaderlijk landgoed te volgen. Ook de markies van Almonde had gegronde redenen, om een bespoediging van de huwelijksvoltrekking noodzakelijk te achten. Bij verzet mijnerzijds was aan mijnheer de Pomponne de opdracht gegeven, om mij als zijn gevangene te beschouwen.

Verbijsterd staarde ik den onheilsbode aan. Hij wachtte mijn antwoord, rustig, met geen andere uit-

57

Sluiten