Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

op zijn werken zal worden, om voor een plechtstatige pop met een krulpruik te buigen, en waar, zooals een wijsgeer dat uitdrukt, zijn deugden niet anders dan zijn vermomde ondeugden zullen blijken te zijn.

Ik glimlach meewarig. De zon trekt zich bescheiden terug van mijn deken, een bromvüeg zoemt zijn slaapbed langs de wanden, en ik verzink in een diepte van niet-zijn. i •

Lang moet ik zoo hebben gelegen, want als ik eindelijk wakker schrik van een hagelvlaag van spotternijen, door Valentijn mijn raam ingeblazen, merk ik dat de schemering begint te vallen.

198

Sluiten