Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

die door Johannes Gutenberg is gedrukt, om ze met elkander, deugdelijk verpakt en verzegeld, naar de pastorie van Floreuse te sturen.

Mijnheer Sebastiaan Fabritius neem daar goede nota van."

En vader Nicol wordt bleek van verbijstering, alsof hij een goudmijn in Peru present heeft gekregen, en zijn gemeenteleden laten hem driewerf „lang leven".

„Catharina ..."

Plotseling breek ik af, en in plaats van den hare noem ik Martha's naam. Waarom ik zoo doe, weet ik zelf niet; misschien wel omdat Valentijn's vriendin mij altijd het beeld van een droom heeft geleken, en het mij daarom onmogelijk is, haar in levenden lijve voor onze rechtbank te halen.

De liefelijke moeder verschijnt in den hchtkring, en de dienaresse, die ze maakt, is zoo schalks en bekoorlijk, dat mijn vader met een blijhartigen lach uit zijn rol valt, verklaart, dat hier helaas geen enkele snoodheid is ten laste te leggen, maar dat aan een ijver, die het mooiste kantwerk van heel Frankrijk vervaardigt, een atelier in het hart van de stad toekomt en de klandizie van iederen sterveling, die een zijden jas of een keurs van satijn draagt. „Een nieuw atelier, zet dat neer, schrijver!"

Weer vindt het juichen geen einde.

„Goliath Cornemuse", lees ik af.

271

Sluiten