Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

IV.

Liszt de Paedagoog.

Iiszt de paedagoog verschijnt ons eerst in Liszt's bejaarden jité tijd. Het is een der aureoolen van zijn ouderdom. De virtuoos treedt op den achtergrond, hoewel hij misschien nooit subliemer was, dan toen hij met zwakke handen nog een groote kunst wist te scheppen; toen men hem, 65 jaar oud, plaats zag nemen aan het klavier om Beethoven's 5de pianoconcert te spelen, „moe, erg verouderd en gebogen, en het wel leek of hij de toetsen nauwelijks aanraakte en er als door tooverij toch een overvloed van klank ontstond, waarbij de plastiek van BeeU hoven's thema's met zulk een macht, zoowel in de zachte als krachtige gedeelten, naar voren trad, als hij dat in zijn jeugd zelfs niet had vermocht."

Liszt verschijnt ons in de jaren, dat hij zich het meest aan het onderricht wijdde, als een oude, wijze magister te midden van zijn discipelen. Steeds zag men hem omringd door eenige van zijn leerlingen. Amy Fay beschrijft hem ons in haar eerste ont* moeting met den toen 62* jarige: ,JJij droeg een lange abbé's rok, die hem tot de voeten reikte. Hij deed mij denken aan een ouderwetschen magiër en hij was de meest interessante man, dien men zich denken kon met zijn diepliggende oogen, zijn harige wenkbrauwen, zijn lang grijs, als ijzer uitziend haar, dat hij in het midden gescheiden droeg. Zijn verschijning en zijn gemakkelijke manier van doen had iets van de elegance der Jezuïeten. Hij was als een monarch, dien men nooit zelf het eerst aanspreekt, en wiens eerste woord men heeft af te wachten.'* Weingartaer treft Liszt in zijn laatste levensjaren aan „veel kléiner dan ik mij hem had voorgesteld: de hooge, magere ges statte, die ik volgens zijn afbeeldingen verwachtte, vond ik niet meer. Hij was zwaarlijvig, met een beetje gebogen rug, wat hem wel kleiner deed schijnen dat hij was. Opvattend helle oogen 30

30

Sluiten